Hey pech daar ben je weer

Laats kwam mijn blog post online over mijn nieuwe stage. Nou werd ik gisterenochtend met slecht nieuws wakker gebeld. Mijn stage had namelijk te horen gekregen dat ze de financiële erkenning niet kregen. Een erkenning die een bedrijf verplicht moet hebben voor dat ik er mag komen stagelopen. Dat nieuws viel bij mij niet zo heel lekker. Kan het dan ook nooit eens even een keertje van een leien dakje gaan.

De dag ervoor ging het juist wel heel goed. Toen kreeg ik van Branddeli alle papieren binnen. Aan het contract moet nog even wat worden aangepast, maar de rest zag er al goed uit. Het nieuwe nieuws viel daarom juist nog minder goed. Het zou toch niet zo zijn dat ik nu toch ineens bij een ander bedrijf moet stage gaan lopen. Om dit te voorkomen moest mijn knop toch weer omgezet worden. Met sippen heeft nog nooit iemand iets bereikt, daarom stuurde ik direct een mail naar mijn schoolbegeleider. Alleen die bleek achteraf ziek thuis te zitten.

https://www.instagram.com/p/BaVxtlMF8-P/?hl=nl&taken-by=branddeli_interns

https://www.instagram.com/p/BdAqHorH7j1/?hl=nl&taken-by=branddeli_interns

Het wachten op het verlossende woord duurde dus iets langer dan verwacht. Ik werd er oprecht zenuwachtig van. Dit vind ik oprecht een heel leuk bedrijf. Ik ben deze drie jaar nog nooit zo blij geweest tijdens mijn opleiding. Van saaiheid is niks te vinden. Zo vond ik gisteren ook het Instagram account van de stagiairs bij Branddeli. Toen werd ik nog enthousiaster en tweeten ik gelijk dit

https://twitter.com/fabiangijze/status/950847191207284736

Als je me een beetje ken weet je dat ik dit niet doe om te slijmen bij mijn stage. Nee, ik ben oprecht echt heel erg blij met deze geweldige locatie. Ik kan er bijna ook alleen nog maar aan denken. Sinds ik er ben geweest ben ik er echt verliefd op geworden. Als het acteren niks zou worden dan zou dit echt een bedrijf zijn waar ik heel lang zou kunnen werken. Dit zijn van die plekken waar herhalingen zelfs niet hetzelfde zijn.

Gelukkig heb ik een goede band met mijn begeleider.  Vorig jaar was hij mijn mentor, dus we hebben elkaar toen al leren kennen. Hij weet daarom ook dat deze stage voor mij heel belangrijk is. Vorig jaar moest hij namelijk vaak verlofdagen aanvragen voor acteerklussen. Gelukkig werd ik nog in de avond door hem gebeld. Ondanks dat hij ziek was had hij toch nog zijn best voor mij thuis gedaan. Hij had het erkenningsbedrijf ook in de tussentijd al gesproken. Voor de AV-afdeling ging de erkenning echt niet lukken, maar wat nou als ik op papier bij de financiële afdeling werk. De erkenning zou dan gewoon geregeld kunnen worden en ik zou overal en nergens kunnen werken. De pion van het bedrijf.

Lekker onprofessioneel stuurde ik het goede nieuws per WhatsApp naar mijn stagebegeleider. Die is op donderdagen vrij, dus anders zou ze het pas heel laat te weten krijgen. Gelukkig vond ze het geen enkel probleem. Ze wilt gelukkig ook erg graag dat ik daar stage kom lopen. Zo komt het hopelijk toch nog een beetje goed met mijn stage. Ik ga in ieder geval van het beste uit. Positief denken zeggen we dan maar hé.

Laten we maar eens hopen op iets minder pech 😉    Dit bleek dus niet het geval te zijn. Mijn droom stage gaat dit jaar helaas niet meer door.

 

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mijn mislukte zondag (heden)

Mijn zondag begon eigenlijk heel rustig. Stond rond 10 uur op, want ik kon de slaap niet meer vatten. Begon mijn huiswerk te maken en bekeek eindelijk de film The Hunger games 2. Die moest ik al een jaar bekijken, maar was het eigenlijk vergeten om het ook werkelijk ook te gaan doen. Tot nu toe verliep de dag nog wel goed tot ik besloot om pannenkoeken te bakken voor mijn moeder, want die wilde dat heel graag had ze gezegd.

Ik besloot dus om het te gaan maken. Als mijn moeder dan weer zondag1444570095
thuis zou komen dan zou ze gelijk kunnen aanschuiven en gaan eten. Een top plan dus. Achteraf gezien was dat niet het geval. Ik vond twee pakken pannenkoeken mix van het zelfde merk, maar voor de ene had je water nodig en de andere melk. Er stond dat je maar 10 pannenkoeken haalde uit een pak en met zijn drieën hadden we hier nooit genoeg aan. Ik besloot eerst het pak waar ik melk en eieren bij moest doen te mixen en in een grote kom te doen en dan gelijk het andere pak ook te mixen en die even te laten staan. De spek en de olie zetten ik alvast klaar om te kunnen starten.
Al gauw kwam ik er achter dat ik veel meer dan 10 pannenkoeken uit het eerst20151012_145157e pak kreeg. Het waren er namelijk al 20 toen mijn moeder binnen kwam en het tweede beslag stond ook nog klaar. Mijn moeder kwam heel blij naast mij staan en toen gebeurde het. Ze ziet de olie staan en zei je weet dat het sla olie is. Ik zei ja dat weet ik is dat niet goed dan, want ik kook hier altijd mee ik zie namelijk nooit andere olie. Je ziet hem al aan komen ik had  de foute olie gepakt .

Ik vragen wat had ik dan moeten pakken. Zeg mijn moeder heel leuk alle andere olies zijn op en de braadbotter ook. Ik dacht dat ik gek werd. Mijn moeder zeg doe, maar rustig we proven wel even of je het verschil proeft. Nou het verschil proefde je meteen hoor. Alle gemaakte pannenkoeken met spek en zonder konden hop de prullenbak in. 2 Uur voor niks in de keuken gestaan. De tweede mix kwam nu gelukkig  wel goed van pas.

Mijn moeder is toen naar de buurvrouw gegaan om de juiste olie te lenen en ik kon weer veder. Als het hier bij was gebleven qua ongeluk had ik het niet zo heel erg gevonden, maar hier bleef het natuurlijk niet bij.

Mijn telefoon ging namelijk af, want ik kreeg een berichtje. Ik pak FullSizeRenderhem uit mijn zak, maar mijn handen waren glad vanwege het bakken. Hij trilde in mijn hand nog een keertje en gleed daardoor zo uit mijn handen tegen een ijzer rekje in de keuken. Ik had hem wel eens vaker laten vallen, maar ik voelde gelijk nu zit er een scheur in. dat hoorde je gewoon aan de klap en ja hoor er zat een scheur in. Nou een scheur wil ik het eigenlijk niet noemen het is gewoon een hele grote barst in de vorm van een vlinder. Te minste dat zie ik er een beetje in.

Het ergste vond ik nog wel dat ik eigenlijk mijn hoesje die ik mag review zaterdag zou komen, maar de postbode was niet langs gekomen en als dat wel zo was geweest had hij gewoon beschermd geweest en dus niet kapot. Ach die extra konden er ook wel weer bij. Binnenkort maar langs een telefoonzaak.

Je snapt waarschijnlijk wel mijn zondag was  in ieder geval mislukt.

Fabian van der Gijze