Denk gewoon eens na wat een reactie kan doen (heden)

Oké f*ck it. Vandaag zou er eigenlijk een hele andere blog post online komen, zodat ik nu al in bed kon liggen. Alleen ben ik van mening dat ik het beste schrijf als ik ergens direct op reageer. Misschien heb je het gisteren al gemerkt, maar ik was nogal geïrriteerd door iets. Hopelijk heb ik hier al een paar dingen duidelijk kunnen maken. Persoonlijk vind ik dat je iedereen moet respecteren en nooit kortzichtig moet nadenken. Nou las ik net per ongeluk iets waar ik mij behoorlijk van kan opwinden. Ik zou Fabian niet zijn als ik er niet direct op reageerde.

Groepsgesprekken probeer ik eigenlijk zo veel mogelijk te vermeiden, maar soms kan je er niet om heen. Nu zag ik precies een reactie waar ik echt van walg. Aan alles zag je dat er niet over na was gedacht en dat het echt weer een typische reactie was over een groepering. Mij maakt het me echt niet uit hoe jong of oud iemand is. Iedereen is het zelfde. Als je stoer een reactie durft te plaatsen moet je ook de consequenties aan. Dit keer ging ik er dan ook vol in. Ik hou van eerlijkheid en op de man af. Misschien kunnen die mensen mij dan wel nog niet zo heel lang en gooi ik gelijk mijn glazen in, maar ik moest het gewoon kwijt.

Gelijk bij de vervolg reacties zag ik het helaas weer eens. Het was typische een gevalletje van niet wetend en niet veder willen kijken dan je eigen zone. Snap echt niet wat daar zo moeilijk aan is. Hoe kan je ergens een kut opmerking over plaatsen terwijl je de balen verstand van heb. Oké, iedereen kan wel eens iets stoms zeggen, maar als je het met vervolg berichtjes alleen nog maar erger gaat maken, ben je in mijn ogen gewoon kansloos bezig. Ben er oprecht gewoon sprakeloos van.

Echt over elke zin moet ik na denken hoe ik het ga verworden. Als ik dat niet zo doen zou ik echt uit mijn slof schieten. Als geen ander weet ik wat dit soort dingen met een mensen kan doen. In jou ogen kan het iets heel kleins zijn, maar voor een ander betekend het veel meer dan jij ooit zal bedenken. Mensen kunnen zich daardoor gaan schamen wie en wat ze zijn. Zodra je dit bereikt heb je de poppetjes aan het dansen. Zo iemand durf zich zelf misschien helemaal niet meer te zijn en gaat daar door heel iets anders doen dat die wil. Dat laatste weet ik als geen ander.

In mijn leven heb ik een periode van onzekerheid gehad. Dit heeft zo’n twee a drie jaar geduurd. In deze periode nam ik dingen heel persoonlijk op. Als je iets vaak genoeg te horen krijg of aan je word gevraagd. Kan je er zelf ook in gaan geloven. Hierdoor heb ik ook dingen gedaan waar ik later spijt van heb gekregen. Tot op de dag van vandaag baal ik er soms nog van dat ik mij zo heb mee laten meeslepen door woorden en gedachtes. Nu ga ik hier nog niet veder op in, omdat dit het enigste verhaal is wat echt maar 3 mensen weten. Ik wil met dit verhaal een hele grote statement maken, dus ik wil die blog post eerst perfect krijgen.

Maar goed, misschien moet ik nu echt eens gaan slapen. Het is pittig laat en morgen moet ik na deze rare bijzondere week naar stage. Waarschijnlijk had je het door mijn blog al een beetje door, maar ik ben echt een hele gevoelige jongen. Dit soort dingen raken mij dan ook echt veel meer dan iemand zich kan voorstellen. Vooral doordat ik weet hoe het met andere mensen is afgelopen. Vandaar moest ik echt gewoon even kwijt en van mij af schrijven.

Woorden of beelden kunnen meer met een mens doe dan je ooit zal begrijpen!!

Fabian van der Gijze

Één van de grootste blog compliment die ik kon krijgen (heden)

Afgelopen woensdag kwam de nieuwe fotosessie online genaamd de mooiste momenten met mijn vader. Dit  was weer een voorbeeld blog van hoe slecht het ook kan gaan dat er ook nog leuke dingen gebeuren. Rond 15:00 begon ik met reclame maken voor deze blog. Dit doe ik altijd in heel veel facebook en google groepen. Soms krijg ik reacties onder deze berichtjes. Dit keer was dat ook het geval. Ik keek en natuurlijk was het weer een oplichter die zogenaamd geld aan mij wilde lenen. Later kreeg ik weer een bericht onder het zelfde berichtje, maar dit keer wel in een andere Facebook groep. Ik dacht dat het weer een oplichter zou zijn, maar dat was dus niet het geval.

Dit keer was het een echt reactie op deze blog post en eigenlijk ook op de andere. Ze schreef dat ik mooie verhalen schreef en dat ze het zelf ook herkende van haar leven. Reacties vind ik altijd heel leuk om te krijgen en om te lezen. Vooral dit soort reacties, want ik schrijf ook voor de mensen die ook zoiets mee maken of hebben gemaakt. Ik stuurde gelijk een berichtje terug. Na een kort gesprekje. Ze vroeg mij of ik deels het verhaal later die dag wilde horen via een privé gesprek op Facebook. Ik was behoorlijk benieuwd en geïnteresseerd in haar verhaal, dus stemde er mee in. Na wat moeizaam heden konden we eindelijk elkaar privé berichten sturen.

Ze stuurde mij een heftig  en triest verhaal. Waar ik uiteraard niks over ga zegen, want anders had ze het zelf wel op internet gezet. Laten we zegen dat het verhaal wel leek op wat ik aan jullie vertel. Wel wil ik het hebben over een ander stukje van het gesprek. Ze schreef namelijk dat ze als enigste mijn blog stuk voor stuk las en af en toe een traantje heeft gelaten bij het lezen van sommige blogposten. Dit vond ik al een enorme compliment. Zoals je misschien al weet is dat ook een van mijn blog doelen. Mensen kunnen raken en zelfs af en toe een traan over de wang kunnen laten lopen. Nog nooit had ik het eigenlijk gehoord dat dit was gebeurd bij iemand. Dit was voor mij dan ook zeker bijzonder en zeker na het horen van haar verhaal.

Hier bleef het alleen niet bij. Na dat ik haar had bedankt voor de grote compliment en had verteld dat ik hoopte dat mijn verhalen een beetje hielpen bij het accepteren van haar levensverhaal. De reactie die ze hier weer op gaf was één van de grootste complimenten die je mij kan geven. Het had haar inderdaad geholpen. Ze vertelde namelijk dat ze dankzij mijn blog ook weer aan de leuke momenten kon denken. Ze had namelijk net als mij de moeite om dat nog te kunnen zien na al het ellende van haar geschiedenis.

Binnen een uur had ze 2 grote blog doelen van mij vervuld. Ze had mij geraakt met haar verhaal, maar ook ontzettend blij gemaakt. De motivatie om te bloggen is  na woensdag enorm geworden. De hoop was er altijd dat ik echt ook mensen er mee hielp of inspireerde. Nu was daar dan een lezer die dit bevestigden. Voor mij betekend dit echt heel veel. Het deed mij zoveel dat ik ook gelijk aan de slag ben gegaan met een soort van blog bucketlist. Binnen kort wil ik een lijst op mijn blog zetten met de doelen die ik wil halen met mijn blog.

Zo als je merk doet het echt wat met mij en daar wil ik jou als lezer voor bedanken. Dankzij dat jullie de tijd en moeite nemen om mijn blog aan te klikken en het ook gaan lezen. Heb ik altijd motivatie om door te bloggen. Oke ik ben dan nog wel  een kleine gup in deze grote bloggers wereld, maar de meeste mensen komen wel terug. Dankzij deze motivatie om te bloggen komen mijn blogs ook terecht bij mensen die er nu in zitten of het in dit geval ook hebben mee gemaakt. Bedankt hier voor.

Dit was misschien een andere blogpost dan anders, maar ik wilde het echt even kwijt aan jullie. Voor de zoveelste keer bedankt. Wil je zelf ook iets kwijt aan mij. Al is het dat je goudvis is overleden. Je kan mij altijd contacten door een reactie onder mijn blogposten te plaatsen, een privé bericht of door middel van een mailtje.  Bekijk gerust nog een andere blogpost van mij en hopelijk tot ziens.

Groetjes 🙂

Fabian van der Gijze
Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin