Wake up call, vergeet niet wat rust te pakken

Als kind kwam ik er al snel achter dat mijn lichaam een eigen wake up call heeft gecreëerd. Als ik veel stress had of andere dingen speelde dan ging het lichamelijk nooit goed. Zo heb ik als kind een hele lange tijd thuis gezeten met maag/darm klachten. Mega kut, alleen aan die stress periode kon ik zelf niet zo veel doen. Het leven liep nou eenmaal zoals het liep. Vandaag de dag heb ik het wat meer in de hand. Toch kreeg ik vandaag een goeie klap wat ik de volgende wake up call kan noemen.

Veel leuke dingen

Persoonlijk hou ik er altijd wel van als ik dingen voor mij zelf heb. Zo heb ik een nieuwe functie gekregen op mijn werk. Hierdoor kreeg ik ergens ineens een vinger in de pap en bepaalde dingen komen nu gewoon bij mij te liggen. Naast mijn werk ben ik ook begin februari begonnen bij de opleiding De Nederlandse Acteursschool. Verder mag ik gelukkig ook nog wat bij klussen voor de camera, heb ik mijn eigen dingen online en sinds kort ook eindelijk mijn eigen onderneming. Qua dingen zit ik nu echt in mijn leukste periode ooit. Ik vind het dan ook een eer dat ik bepaalde dingen kan en mag doen. Hard voor gewerkt en het is leuk om te zien dat het dan ook werkelijk lukt.

De gevolgen van de drukke periode op vriendschappen

Vriendschappen zijn voor mij veel waard. Alleen door die drukke periode moet ik helaas eerlijk bekennen dat ik niet alle contacten even goed kan onderhouden. Mensen zien is zeker niet altijd even makkelijk en ik ben gewoon mega slecht met mijn telefoon. Na een lange en drukke dag heb ik ook gewoon geen zin om de hele avond met mijn telefoon te zitten. Mensen die echt dicht bij mij staan gunnen mij dit gelukkig en tonen veel begrip hiervoor. Die vriendschappen blijven altijd wel goed. Alleen soms krijg je ook een wake up call tussen door. Waarom hoor ik niks meer van je en waarom moet het altijd van mijn kant komen. Dit raak mij stiekem altijd meer dan ik toe zou willen geven. Soms kan ik er oprecht niks aan doen, maar dit soort belangrijke dingen moet je gewoon niet uit het oog verliezen.

De aanleiding

Vandaag was het dan zo ver. Mijn wake up call stond voor de deur. Dit weekend had ik een lange en zware les van mijn opleiding. Echt de mooiste die ik ooit heb gehad, maar enorm zwaar. Het weekend was hierdoor niet echt een weekend geweest waarop ik kon uitrustten, terwijl ik dat wel nodig had. Sinds donderdag ben ik op mijn werk namelijk druk bezig geweest met de server. Alles moesten we handmatig doen en andere dingen goed in de gaten houden. Tussen door fietste ik snel heen en weer voor nieuwe opnames bij BNNVARA. Vanaf maandag ging de stress lekker door.

Hallo wake up call daar ben je weer

Vandaag was de afronding gelukkig eindelijk daar. Deze dagen kwamen er wat dierbare en collega’s naar mij toe met de vraag of het wel goed ging met mij. Misschien had ik dit al als wake up call moeten zien. Alleen ik voelde mij echt goed en zat lekker in die flow. Toch kwam die wake up call waar ik niet meer omheen kwam. Ik zat rustig aan tafel een verjaardag te vieren van een collega. Uit het niks kwam er een klap. Ik zag ineens even niks meer en mijn zicht kwam toen terug met een enorme waas. Mijn hoofd stond op ontploffen, direct misselijk en het voelde alsof ik neer ging vallen. Gelukkig kan ik dan wel altijd rustig blijven en krijg ik geen stressaanval. Ik deed wat ik nog sowieso moest doen en besloot hierna weg te gaan. Tijdens het lopen werd het er alleen maar slechter op. Thuis maakte ik het zo donker mogelijk, zocht ik naar de minst pijnlijke houding en besloot ik alvast bij te slapen.

Vergeet niet de juiste rust te pakken

Uiteraard wist ik donders goed dat dit mijn wake up call was. Ik deed afspraak op afspraak en nam nergens even echt rust. Natuurlijk is het goed dat je leuke dingen doet en daardoor lekker geniet. Alleen deze ontspanning hoef niet altijd even relaxt te zijn. Je lichaam komt gewoon niet tot rust. Nou weet ik dat maart ook lekker vol zit qua afspraken. Gelukkig start deze periode met een kleine trip in Engeland. Kijk ik echt enorm naar uit. Ik heb besloten dat ik dan in ieder geval echt wat rust ga pakken. In maart moet ik mij zelf gewoon een paar dingen beloven. Ik ga weer wat meer gezonde dingen koken, meer rust pakken en gewoon echt naar mijn lichaam luisteren. Een wake up call is handig, maar zeker niet fijn als die zo voelt. Je moet nooit vergeten om soms de echte rust te pakken.

Wat is vaak jouw wake up call?

Fabian van der Gijze

Mijn muziek om lekker tot rust te komen

Muziek en rust is voor mij heel erg belangrijk. Het liefst combineer ik deze twee dan ook. Geluidsdichte oortjes in en helemaal weg dromen. Persoonlijk is het voor mij een uitvlucht van het drukke leventje. Eventjes uit je hoofd stappen en weg vliegen.  Bepaalde rust nummers zet ik niet zomaar in mijn afspeellijst. Nee, die hebben vaak een betekenis. Soms kan die wel eens heel diep gaan.

Voor mij is één nummer heel belangrijk geworden. All I want van de band Kodaline. Een nummer wat volgens mij hier in Nederland niet zo bekend is. Ik heb hem zelf nog maar één keer in Nederland gehoord. Hier bedoel ik uiteraard door een ander mee. Zelf draai ik hem dagelijks. Die ene keer was helaas maar 15 seconde live bij een soundcheck. Bij het zingen zag je iedereen verbaast kijken.

Het liedje zelf kwam per toeval op mijn pad terecht. Ik keek een YouTube filmpje waarin live covers werd gezongen. Hij zong hem zo mooi en zacht, dat ik hem direct daarna ben opgaan zoeken. Alle lichten uit, oordopjes in en de videoclip aan. Het maakte direct iets in mij los. Er kwam een bepaalde druk op mijn borstkas en achter mijn ogen. Vervolgens viel er ook een kleine traan op de grond. Het raakte mij op één of andere manier zo erg. Die druk voel ik nog steeds. Regelmatig eindig dit dan ook nog steeds met een traan. Ja van dit liedje wordt ik echt extreem rustig.

Het volgende nummer is ook via een cover in mijn lijst gekomen. Deze kon ik wel al, maar ik was het liedje gewoon vergeten. Ik heb het over A Thousand Years. Een rustig liedje met een perfect aantal kaarsjes. Het liedje straalt liefde uit. Ik heb de tekst daar dan ook één keer voor gebruikt.

Zoals je misschien weet heb ik niet zoveel met Valentijnsdag. Het ligt er gewoon te dik op en het is totaal niet onverwachts. Toch heb ik één keer anoniem een kaartje naar iemand gestuurd. In de kaart had ik het volgende geschreven: Misschien hou ik nog geen duizend jaar van jou en sterf ik niet elke dag, maar elke dag zonder jou is wel een dag minder. Door deze zin werd mijn naam dan ook direct verklapt. Ik vind het nog steeds een mooie zin. Alleen over de uitvoering had ik wel beter mogen na denken. Ik wist dat het nooit wat zou worden en volgens mij wilde ik dat zelf ook niet echt. Het was meer bedoeld op de manier van Hé, er geef iemand echt om jou. Ach, het blijf een mooie herinnering

Door A Thousand Years leerde ik Christina Perri een klein beetje beter. Zo kwam ik achter nog een liedje van haar, namelijk Jar of Hearts. Die geef ik je gelijk even als cadeautje mee

Naar mijn mening maakt of breekt muziek een film/serie. Nou kent bijna iedereen wel de serie 13 Reasons why. De eerste serie waarbij ik moeite heb om door te kijken. Ik kom er gewoon niet door heen. Dit komt mede door de mooie muziek. De andere redens wil ik pas vertellen als ik hem ooit eens af heb durven kijken.

Nou waren er zeker meer nummers waar ik heel stil en rustig van werd, maar van The night we met werd ik extra stil. Dit kwam ook mede door de beelden. Alles kwam perfect samen. Ja bij dit liedje vind ik mijn rust

https://www.youtube.com/watch?v=Jg1cQs53NjE

Zoals je misschien wel weet is mijn oom helaas dood gegaan door schuld. Zijn crematie zal mij altijd bij blijven. Het zag er zo mooi uit. Iedereen kwam echt voor hem bij elkaar en er heerste zoveel emoties. Sindsdien werd mijn liefde voor deze vrouw nog groter. Adele werd in gestart en de tranen vloeide over de wangen. Op zijn crematie werd Set fire to the rain gedraaid. Alleen staat Turning Tables net ietsjes hoger in mijn rust muzieklijst.

Voor deze week wil ik afsluiten met een Nederlands lied. Er is namelijk een liedje van Bløf die ik altijd lekker vals mee zing. Dat is omarm. Het is naar mijn mening zo’n mooi en rust gevend liedje. Ook al haal ik die hoge noten helaas nooit. De betekenis voor mij kan ik niet echt goed beschrijven, maar ik snap de tekst helemaal.

Het was niet de bedoeling, maar dit gaat zeker een terug kom blog post worden. Er moet hier gewoon weer meer muziek op terug komen. Helaas kan ik dit niet meer via de top 40 doen, maar laat ik het eens met dit proberen. Misschien vond jij het helemaal niks, maar dan heb je lekker pech. Het blijf toch mijn blog hé 😉

Oh, je kan hier ook al een paar nummers zien in mijn Spotifylijst

 

 

Tot de volgende keer

Fabian van der Gijze

volg mij ook via  Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin