Dan zit je ineens op het hoofdkantoor van Talpa

Twee weken terug was ik te vinden bij beeld en geluid. Hier vonden de dag van de mediastages plaats. Nou volg ik zelf helaas geen studie op dat gebied. Voor mij was het dus echt een kennismaking met de mogelijke bedrijven waar ik hopelijk ooit terecht kan komen. Hier ontmoette ik onder andere Talpa. We wisselde wat gegevens uit. Woensdag kreeg ik gelukkig een belletje met de vraag of ik de dag erna langs wilde komen. Natuurlijk wil ik dat wel. Zo zat ik ineens op het hoofdkantoor van Talpa

Samen met vijf meiden was ik uitgenodigd voor de screentest. We zouden eerst een presentatie krijgen over Talpa en de mogelijkheden. Hierna zouden wij aan de tand gevoeld worden. Wie waren wij eigenlijk en wat wilde wij hier gaan doen. Ik had een klein voordeeltje. Ik had Lieke (iemand van Talpa) zelf al eerder ontmoet op de dag van de mediastages. Hier had ik toen al een super leuk gesprek met haar gehad. Toen ik op de stage markt mocht rondlopen, controleerde zij mensen hun C.V.. Ik kwam toen toevallig bij haar terecht. Zodoende hadden wij elkaar al wat beter leren kennen. Ze wist mijn verhaal dus al een beetje. Ik was natuurlijk niet opzoek naar een stage voor een studie, maar gewoon voor in mijn tussenjaar. Een bijbaantje waar ik super veel kon leren en enorm veel plezier zou beleven.

Nou heb ik mijn liefde voor BNNVARA nooit geheim gehouden. De academie is al een lange tijd een droom plek voor mij. Echter moet ik nu toch wel iets bekennen. Sinds ik bij Talpa naar binnen stapte, werd ik stiekem nog eens verliefd. Het was enorm warm in de wachtkamer, maar dat kon mij echt niks schelen. Ik keek mijn ogen echt gelijk uit. Tot mijn verbazing liep Peter R ook nog ineens langs. Die was ik zelf nog nooit eerder ergens tegengekomen. Die is vaak niet aanwezig op de opname plekken waar ik komt. Nou geef ik niet echt meer om bekende mensen, maar het is toch grappig als je hem ineens voorbij ziet lopen.

Lieke kwam ons na een tijdje eindelijk halen. Met een brede glimlach schudde ik weer haar hand. Was leuk om haar weer eens te ontmoeten en zeker op deze locatie. Man, mijn dag kon echt al niet meer stuk. Gingen we ook nog eens naar de vergaderzaal. Even de zaal waar John de Mol zelf ook zijn vergaderingen hielt. Wie weet wat voor een programma’s daar wel niet allemaal waren ontstaan en wat voor een successen. Al moet ik eerlijk zeggen, als dit in een krot had plaats gevonden, was ik even blij geweest. Ik hou gewoon zo erg van dit mooie vak.

De presentatie was echt top. Ik werd steeds enthousiaster. Voor het eerst zag ik ook wat beelden van de mogelijke stageplekken. Voor ik het wist werd ik verliefd. Voor de tweede keer werd ik weer verliefd op een media/productie bedrijf. Het voelde stiekem ergens ook een beetje als vreemd gaan. Voor het eerst keek ik echt heel geïnteresseerd naar een bedrijf buiten BNNVARA. Het is zelfs zo erg dat ik eigenlijk per direct aan mijn rijbewijs wil beginnen en in de buurt een kamer zoeken. Ik moet en zal er alles aan doen om deze kans te pakken. Natuurlijk ga ik nog vol voor de BNNVARA auditie, alleen dit is zo’n mooie plan B. Ik wil er gewoon alles van en over leren. Talpa is echt mijn nieuwe liefde geworden. Een liefde waar ik nog alles over wil leren. Ik weet er nog veel te weinig over.

 

We gaan het beleven.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

We beginnen nog eens te lijken op een burgerlijke lul

Sinds 5 februari loop ik eindelijk weer stage. Een van de weinige dingen waar ik echt naar uitkijk op schoolgebied. Dit jaar leek het alleen echt een ramp te worden. Ik had mijn droom stage gevonden en was er aangenomen. Helaas kregen we de erkenning niet voor elkaar. Zodoende stond ik een week voor de stage periode nog zonder stage. Dit had ik ook wel een beetje aan mij zelf te danken. Ik baalde zo erg dat het mij even gestolen kon worden. Echter zit ik misschien voor nu wel op de perfecte plek.

Altijd zie ik oproepjes voorbij komen op sociale media. Mensen vragen van alles en heel vaak komt het dan allemaal op zijn pootjes terecht. Gelukkig heb ik ook in de loop van de tijd wat volgers verzameld. Wie niet waagt, wie niet wint. Zo gooide ik een hulpkreet online. Dit hielp tot mijn verbazing enorm goed. Van nul stage plekken ging ik ineens naar 4 a 5 plekken waar ik zo kon gaan beginnen. Wel een week later dan de start, maar dat redde ik makkelijk qua stage uren. Zo die stress was ook weer opzij gezet. Toch loop ik nu bij geen één van die stageplaatsen.

2 Februari werd ik namelijk wakker gebeld. Hey, kan je misschien over 1.5 uur in Barendrecht zijn voor een gesprek. Één van mijn lievelings kennissen had even mijn C.V. door gestuurd naar de financiële afdeling. Ze heeft ons vroeger al super vaak geholpen en gesteund, maar nu heeft ze mij misschien wel één van de betere dingen gegeven. Er heerst nu namelijk zo veel rust over mijn lichaam. Ik ben die dag gelukkig direct naar Barendrecht vertrokken. Na een gesprekje liep ik weer terug naar de bus en mocht ik weer naar huis. Ze zouden mij nog gaan bellen. Dat duurde korter dan verwacht. Ik zat nog maar net in de bus en ik werd al direct terug gebeld. Als ik het ook leuk vond mocht ik 3 dagen later al direct beginnen. Wat ben ik blij dat ik gewoon direct ja heb gezegd. Ik had uit het niks ineens weer een plek en blijkbaar ook nog eens een top vergoeding.

Momenteel vertrek ik dus 4 dagen per week rond 7:30 richting mijn werk. Weer elke dag in mijn oude schoolbus en elke dag even een loopje richting mijn werk. Daar hou ik mijn pasje tegen de deuren, vul ik mijn water en loop ik naar mijn eigen plekje. Vanaf de eerste week werd dit gelijk een succes verhaal. Dat voelde ik, maar gelukkig hun ook. Ik mocht gelijk al weer op gesprek komen. Ik kreeg meer (moeilijke) klussen en werd wat losser gelaten. Sinds week twee heb ik gewoon mijn eigenklussen en mijn eigen sleutel. Dat had ik eigenlijk nog nooit meegemaakt.

Daarnaast had ik nog iets nooit eerder meegemaakt. Op werk en schoolgebied kan ik echt heel stil en rustig zijn. Dit heeft meerdere oorzaken, maar daar hebben we het nu even niet over. Thuis ben ik daarin tegen echt een hele andere persoon. Ik ben een stuiterbal, heb altijd mijn mondje bij, probeer grappig te zijn en ben met alles en iedereen bezig. Sorry daar voor mam xx. Op een of andere manier was ik dit vanaf dag 1 al op mijn nieuwe werkplek. Ik maak grapjes die je eigenlijk beter niet kan maken, lunchen doe ik echt met de tofste mensen en ik knal de hele dag door. Ik deel gewoon mijn hele dag in, zoals ik het zelf ongeveer wil. Zing en dans lekker op mijn plekje met de radio mee en ik werk bijna geheel zelfstandig. Ik lig gewoon echt lekker in de groep en op mijn afdeling. Ik zou het niet zo snel zeggen van mij zelf, maar iedereen geniet volgens mij wel een beetje van mijn vrolijkheid en gewaagde/scherpe opmerkingen. Soms schrik ik zelf door hoe snel ik iets zeg. Gelukkig kunnen ze er tot nu toe altijd nog zelf ook van lachen en beginnen ze het lekker terug te doen.

https://twitter.com/fabiangijze/status/970695043773272064

Na 3 a 4 weken werken besloot ik iets te doen, wat je normaal nooit al na zo’n korte periode doe. Ik begon te lopen naar één van mijn bazinnen. Ze keek mij aan en ik zei het gewoon. ‘’volgend jaar kies ik voor een tussenjaar. Nou heb ik het hier echt heel erg naar mijn zin. Ik vroeg mij dus af of het mogelijk was om hier te komen werken onder een contract van jullie’’ Ze reageerde gelukkig al vrolijk terug, maar dit moest ze natuurlijk even intern overleggen met wat mensen. Twee dagen later kwam iemand al met het goede nieuws. We willen graag op je verzoek in gaan. Ik heb uit het niks dus volgend jaar gewoon een baan bij een serieus internationaal transport bedrijf. Nou heb ik nog niet getekend of over loon zaken gesproken, maar de mondelinge overeenkomst is er gewoon al. Wie had dat ooit verwacht. Fabian werkend in een kantoor/villa.

Waarschijnlijk heeft het met van alles en iedereen te maken, maar ik voel mij echt top. Het is echt lang geleden dat ik mij zo goed voelde. Ik kan mij zelf zijn en ook gewoon lekker mijn eigen kleding aan. De eerste dag kwam ik zakelijk gekleed, maar toen ik iemand in een Feyenoordtrui zag lopen kwam ik er al achter dat dit niet hoefde. Blijkbaar hou ik stiekem toch een beetje van vastigheid. Even een jaartje geld verdienen en rustig worden. Ja ik kijk er echt naar uit. Helaas neemt één van mijn favoriete collega wel voor 7 maanden afscheid. Al zou ik dat in haar geval ook doen. Een wereld reis moet je gewoon maken als het kan. Gelukkig duurt die reis nog wel even 7 maand. Het team blijf dus voorlopig nog wel heel.

Het leven kan dus vaak genoeg heel gek lopen. Dit is echter wel wat ik nu nodig heb. Gelukkig heb ik hier zelf dan ook voor kunnen kiezen. Gewoon even de burgerlijke lul uithangen. Het normale leventje. De tv wereld doe ik er nu even naast en later hopelijk van zelf op de voorgrond. Wel ga ik proberen voor nog wat vastigheid te zorgen. Ik blog nu al bijna 3 jaar zonder echt een plan. Ja, om de dag was mijn schema. Echter lukt dit de laatste maanden ook niet meer echt. Ik kies er nu gewoon voor om elke doordeweekse dag iets online te gooien. Misschien gaat het toch 4 dagen worden, maar we gaan het proberen. Ik ga maar gewoon eens met een schema beginnen. Wie weet heb ik dat vastigheid wel meer nodig dan ik dag 😉

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Hey pech daar ben je weer

Laats kwam mijn blog post online over mijn nieuwe stage. Nou werd ik gisterenochtend met slecht nieuws wakker gebeld. Mijn stage had namelijk te horen gekregen dat ze de financiële erkenning niet kregen. Een erkenning die een bedrijf verplicht moet hebben voor dat ik er mag komen stagelopen. Dat nieuws viel bij mij niet zo heel lekker. Kan het dan ook nooit eens even een keertje van een leien dakje gaan.

De dag ervoor ging het juist wel heel goed. Toen kreeg ik van Branddeli alle papieren binnen. Aan het contract moet nog even wat worden aangepast, maar de rest zag er al goed uit. Het nieuwe nieuws viel daarom juist nog minder goed. Het zou toch niet zo zijn dat ik nu toch ineens bij een ander bedrijf moet stage gaan lopen. Om dit te voorkomen moest mijn knop toch weer omgezet worden. Met sippen heeft nog nooit iemand iets bereikt, daarom stuurde ik direct een mail naar mijn schoolbegeleider. Alleen die bleek achteraf ziek thuis te zitten.

https://www.instagram.com/p/BaVxtlMF8-P/?hl=nl&taken-by=branddeli_interns

https://www.instagram.com/p/BdAqHorH7j1/?hl=nl&taken-by=branddeli_interns

Het wachten op het verlossende woord duurde dus iets langer dan verwacht. Ik werd er oprecht zenuwachtig van. Dit vind ik oprecht een heel leuk bedrijf. Ik ben deze drie jaar nog nooit zo blij geweest tijdens mijn opleiding. Van saaiheid is niks te vinden. Zo vond ik gisteren ook het Instagram account van de stagiairs bij Branddeli. Toen werd ik nog enthousiaster en tweeten ik gelijk dit

https://twitter.com/fabiangijze/status/950847191207284736

Als je me een beetje ken weet je dat ik dit niet doe om te slijmen bij mijn stage. Nee, ik ben oprecht echt heel erg blij met deze geweldige locatie. Ik kan er bijna ook alleen nog maar aan denken. Sinds ik er ben geweest ben ik er echt verliefd op geworden. Als het acteren niks zou worden dan zou dit echt een bedrijf zijn waar ik heel lang zou kunnen werken. Dit zijn van die plekken waar herhalingen zelfs niet hetzelfde zijn.

Gelukkig heb ik een goede band met mijn begeleider.  Vorig jaar was hij mijn mentor, dus we hebben elkaar toen al leren kennen. Hij weet daarom ook dat deze stage voor mij heel belangrijk is. Vorig jaar moest hij namelijk vaak verlofdagen aanvragen voor acteerklussen. Gelukkig werd ik nog in de avond door hem gebeld. Ondanks dat hij ziek was had hij toch nog zijn best voor mij thuis gedaan. Hij had het erkenningsbedrijf ook in de tussentijd al gesproken. Voor de AV-afdeling ging de erkenning echt niet lukken, maar wat nou als ik op papier bij de financiële afdeling werk. De erkenning zou dan gewoon geregeld kunnen worden en ik zou overal en nergens kunnen werken. De pion van het bedrijf.

Lekker onprofessioneel stuurde ik het goede nieuws per WhatsApp naar mijn stagebegeleider. Die is op donderdagen vrij, dus anders zou ze het pas heel laat te weten krijgen. Gelukkig vond ze het geen enkel probleem. Ze wilt gelukkig ook erg graag dat ik daar stage kom lopen. Zo komt het hopelijk toch nog een beetje goed met mijn stage. Ik ga in ieder geval van het beste uit. Positief denken zeggen we dan maar hé.

Laten we maar eens hopen op iets minder pech 😉    Dit bleek dus niet het geval te zijn. Mijn droom stage gaat dit jaar helaas niet meer door.

 

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Branddeli

Een nieuwe fantastische stage ervaring

Met veel plezier heb ik altijd gewerkt bij P&Mkooy. Het bedrijf waar ik twee keer stage heb mogen lopen. Daarnaast werkte ik in mijn vakanties er ook nog eens. Ik heb daar dan ook alles geleerd qua financiële feiten. Mijn derde stageperiode zou ik hier eerst ook gaan lopen. Echter kwamen we samen wel op het punt dat het tijd was voor wat nieuws. Diep van binnen voelde ik dat stiekem ook wel al, maar het was makkelijke keuze, ik verdiende er goed en het was 15 minuten fietsen. Nu ben ik mijn baas wel enorm dankbaar, want wat voor vette stage heb ik gevonden.

Mijn hart ligt totaal niet bij het kantoor leven. Het stromende geld vind ik heerlijk, maar van de herhalende (vaak saaie) dingen krijg ik altijd de kriebels van. Nee, mijn hart ligt echt bij de media. De tv- filmwereld is mijn droom. Zodoende nam ik weer contact op met Endemol. Dit keer niet om te acteren, maar om er stage te mogen lopen. Na telefonisch contact te hebben gehad, besloot ik mijn motivatie te sturen. Misschien hebben ze het verkeerd gelezen voor welke afdeling het was bedoeld, maar ik kreeg een mail terug met daarin dat ze al te veel aanmeldingen hadden gehad. Al lijk dat mij op financieel gebied knap. Wel gave ze mij een tip mee. Probeer eens te kijken op mediastage.

Godzijdank ben ik een doorzetter. Ik besloot hun tip namelijk op te volgen en mij vol te storten op die site. Echter waren er niet echt veel financiële stages. Er waren er maar een stuk of drie en daarvan kon ik er eigenlijk maar op één solliciteren. Al was dat gelukkig nou juist wel degene die er echt uitsprong. Dit keer besloot ik direct te mailen. Ik heb alleen niet echt ervaring met dit soort werkzaamheden. Ik sta met geluk juist voor de camera. Wat er rondom speelt heb ik niks mee te maken. Nou wilde ik daar niet over liegen, dus besloot ik gewoon lekker als mij zelf te gaan mailen. Dit werd dus een hele enthousiast mail over tv-land. Dit werkte dus heel goed, want binnen een uur kreeg ik al een uitnodiging. Misschien faal ik volledig door het gebrek aan ervaring, maar ik mocht wel weer eens naar een mediabedrijf in Amsterdam. Dat vond ik al meer dan de moeite waard.

Maandag ging ik dus na school direct door naar Amsterdam. De tocht die ik hopelijk nog heel vaak mocht gaan afleggen. Nou was ik natuurlijk weer 45 min te vroeg, dus ik besloot eerst even het hele terrein te verkennen. Al snel werd ik verliefd op de locatie. Mooi bij het water en de bedrijven eromheen zagen er heel mooi uit. De liefde werd al snel omgezet in smoor verliefd. Ik liep namelijk al even snel langs het bedrijf waar ik terecht wilde komen. Namelijk het mooie BrandDeli. De muur was beplakt met logo’s van grote tv-zenders en Twitter. Helaas moest ik dus nog heel even wachten met naar binnen gaan.

Na lang wachten kon ik eindelijk aanbellen. Nog wel iets te vroeg, maar niet belachelijk meer. Er lag een loper klaar. Geen rode, maar een zwarte met alle logo’s er op. Daarnaast stond een heel groot bord van een hele bekende blauwe vogel. Nee, geen Pino, maar het Twitter logo. Het platform waar ik het meeste te vinden ben. Blijkbaar zit Twitter dus ook in dit ruime gebouw. Ja, de hype was al snel aanwezig. Dan kom je ook nog eens bij een hele sfeervolle bar aan met alles er op en der aan. Geloof mij ik werd zelfs al enthousiast van de wc deur. Al mogen deze er ook echt zijn. Na een snelle plas werd ik dus op een bank neer geploft en kwam de kok vragen wat ik wilde dringen. Uh, is deze luxe er altijd, want dan kom ik hier wonen. Ja, die gedachtes kwamen al heel snel.

Door deze dingen was ik gewoon al snel heel blij. Ik had nog geen woord gezegd en nog geen woord gehoord, maar ik was echt al verkocht. Met heel veel geluk krijg je dan ook nog eens een gesprek met twee hele toffe vrouwen. Het gesprek ging ook gewoon zo makkelijk. We hebben het niet eens zo zeer veel gehad over de stage, maar ook alles eromheen. Natuurlijk ook over mijn grote liefde. Nee, Sem niet over jou, maar over tv-land 😉 Ja, hier kan ik gewoon uren los over gaan en dat deed ik dus ook. Ze vonden dit zelf gelukkig ook erg leuk om te horen. Zelf deden ze echt alleen achter de schermen werken en ik heb ook al gewerkt voor de zenders waar hun ook de planning en traffic voor doen. Zo zat ik daar bijvoorbeeld met mijn Fox boekje die ik bij de Band heb gekregen.

Gelukkig was de liefde wederzijds. Eerder dan gewacht werd ik namelijk gebeld met heel goed nieuws. Ik krijg de eer om er stage te mogen lopen. Dit betekent echt heel veel voor mij. Van mij mag je best weten dat ik echt een lopende zombie ga worden voor deze stageplek. De reistijd gaat minimaal 4 uur per dag worden en net als iedereen gaan mijn werkdagen minimaal 8 uur duren per dag. Dat is per week dus sowieso al 36 uur en daarnaast nog mijn studie. Mijn uren vliegen dus ineens enorm omhoog. Hiernaast ga ik nog proberen mijn blog hoog te houden en een beetje te leven. Het gaat dus een hele leerzame, maar vooral ook een zware tijd worden. Één ding weet ik echter wel al zeker. Het gaat mij gewoon lukken en het word een fantastische periode op een fantastische plek

 

We zullen het mee gaan maken!!!

 

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mijn 32 uur stage week zit er op

eerste week gelijk al op mijn kop gekregen 😉

8 April liep ik er voor het eerst zelf naar binnen. De deur viel achter
mij dicht. Snel deed ik nog een knoopje dicht van mijn colbert. Daar sta je dan als 17 jarige in pak bij een balie. Natuurlijk kijken ze je dan een beetje vragend aan. Ik werd begroet door de vrouw achter de balie en ze vroeg mij wat ik kwam doen. Ik heb een sollicitatie gesprek met de heer ….. Neem plaats op de bank, ze komen je straks ophalen. Drie dagen later begon ik aan mijn nieuwe avontuur. Ik was de nieuwe stagiair van P&MKooy accountant en belasting adviseurs. De allerlaatste dag was het mij toch nog gelukt. Ik had een stage plek en wat voor eentje.

Mijn verblijf zou eigenlijk tot de zomervakantie duren, maar met een beetje geluk tot na de zomervakantie. Alleen in mijn ogen en gelukkig de ogen op kantoor was dit nog niet genoeg. We vonden het wel een strak plan om er nog een stage periode er aan vast te plakken. Helaas na 10 maanden komt er dan echt een eind aan mijn stage. Eerlijk is eerlijk, maar ik ga het daar echt heel erg missen. Nou is dit waarschijnlijk nog niet het echte afscheid, want in de zomer en volgend jaar februari ben ik er met een beetje geluk weer te vinden. Alleen dat gaat echt nog wel een tijdje duren. Qua tijd gaat het echt heel veel schelen. Ik werkte 32 uur op kantoor en had 8 uur lang school. Nu ga ik ineens van 40 uur naar zo’n 20 uur. Dat is echt het enigste voordeel wat ik er van kan zien.

Normaal gesproken verblijf ik niet graag op één plek. Dit is echt één van de weinige keren dat ik juist zo vaak mogelijk op een plek probeerde te zijn. Het gaf mij echt een hoop voldoening. Ik leerde echt super veel en misschien wel het belangrijkste van alles ik werd niet onderschat. Met heel veel geluk mocht ik er stage lopen. Als MBO jaar 1 student was dit eigenlijk een te moeilijke stage plek. Wat wist ik er nou eigenlijk van. Nou eigenlijk nog helemaal niks. Op school had ik echt nog niks geleerd. Op mijn stage heb ik echt te veel geleerd. Dingen die ik eigenlijk pas op het HBO zou gaan leren. Met het feit dat ik onder mijn niveau ben geraakt door vreemde talen heb ik op zich wel vrede. Alleen de verveling heerst echt enorm. Eerlijk gezegd heb ik naast Engels al 4 a 5 jaar niet meer hoeven te leren. Opletten in de les was al genoeg. Eindelijk na al die jaren kon ik al werkend gaan leren.

Nou ga en kan ik niet alles opnoemen wat ik heb gedaan. Wel zijn er een paar dingetjes die ik nog wilt vertellen. Ik ben mijn stage plek namelijk niet alleen voor het leerzame dankbaar. Het heeft mij echt veel meer gebracht. Je hoort heel vaak van die stage verhalen waarbij de stagiair echt ondergewaardeerd wordt. Vanaf dag één heb ik dit gevoel nooit gehad. Nee, ik voelde juist het tegenovergestelde. Een beter ontvangst had ik echt nergens anders kunnen krijgen. Het was zelf zo goed dat ik twee weken later mee uiteten was. In die tijd liepen we thuis nog bij de voedselbank. Het eten van de voedselbank is echt niet slecht, maar zo chic had ik thuis nog nooit gegeten hoor. Ja, het was heel raar om daar als jonge te zitten, maar het voelde echt heel fijn. Wat mijn collega’s en mijn bazen mij toen gaven weten ze zelf niet eens. Ik voelde meteen al dat ik echt heel veel geluk op het perfecte plekje was gekomen.

Na een maand hadden ze dit al voor mij gedaan. Beste cadeau die ik had gekregen

 

 

Nou heb ik één man gelukkig veel beter mogen leren kennen. Ik kwam er achter dat ik echt een hele lieve baas had gekregen. Na een tijdje ben ik in zijn kamer te zitten en wat ben ik hier achteraf blij om. Wat heb ik gelachen zeg. Naast het werk werd ik ook een beetje zijn assistent. Dat heb ik echt als iets leuks ervaren. Het was vaak even het afwisselende wat ik nodig had. Ik ben hem echt heel dankbaar, maar met twee dingen heeft hij mij echt heel gelukkig gemaakt. Misschien klikt het voor jou heel gek, maar hij gaf mij genoeg loon.  Dankzij deze loon kon ik dingetjes voor mij zelf kopen en een kleine vermogen opbouwen. Iets wat bij mij thuis eerst niet echt ging. We hebben het gewoon niet zo breed. Dankzij hem veranderde dit toch wel enorm. Hierdoor ben ik bijvoorbeeld over 25 dagen in Boekarest en hopelijk in de zomer in Thailand. Dit had ik zonder zijn hulp echt niet kunnen dromen.

Daarnaast maakte hij het mogelijk voor mij om een begin te maken aan mijn droom. Denk dat bijna iedereen het onder tussen wel weet, maar ik heb het natuurlijk over figureren en acteren. Elke keer als ik een boeking binnen had gehaald moest ik natuurlijk vrij zien te regelen. Vaak weet je het pas een paar dagen van te voren, dus normaal gesproken moet dit heel moeilijk gaan. Heel bezwaard liep ik elke keer weer naar hem toe. Ergens voelde ik mij er gewoon een beetje schuldig over, terwijl dat eigenlijk niet nodig was. Hij wist dat ik elke mogelijkheid greep om op kantoor te zijn. In de kerst vakantie was ik bijvoorbeeld samen met twee andere collega’s de enigste die geen vrij wilde hebben. Waarschijnlijk was dat ook één van de redens dat hij echt nooit een nee aan mij heeft verkocht. Hier ben ik hem echt heel dankbaar voor. Hier door heb ik al een mooie sprong mogen en kunnen maken.

Oh, mocht je diëten dan raad ik het kantoor leven niet aan. Gelukkig had ik geen dieet plannen 😉

Het afscheid mag dan wel waarschijnlijk voor heel eventjes zijn, maar ik wilde er wel een mooi momentje van maken. Zo had ik wat taarten aangeschaft om nog één keer te kunnen trakteren, ben ik de aanwezige een handje gaan geven en heb ik voor het eerst een afscheidsbrief geschreven. Dat laatste doe ik echt nooit. Dit keer hing het echt al een paar dagen in mijn hoofd. Gelukkig is hij echt goed ontvangen en kreeg ik er veel complimenten over. Ben erg blij dat ik hem heb geschreven. Voor de mensen die er benieuwd naar zijn. Hij is onder deze alinea te vinden. Mocht je mij nu toch wel een beetje zat zijn, dan zie ik je graag bij een andere blog post terug. Bye 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

 

Beste Collega’s,

Waarschijnlijk zijn jullie het in de agenda al tegengekomen, maar na 10 maanden stage/werk moet ik dan echt afscheid van jullie en het  kantoor nemen. School gaat simpel weg weer beginnen. Toen ik hier 11 april binnen stapte was het eigenlijk de bedoeling dat ik 30 juni al afscheid zou nemen. Gelukkig hoefde dit achteraf niet. Ik kreeg de kans om in de zomervakantie door te werken en mijn tweede stage periode ook bij P&MKooy te lopen.

Persoonlijk raak ik snel op een plek verveeld. Dit is hier echter niet het geval geweest. Sterker nog ik vind het oprecht jammer dat de tweede stage periode er al weer op zit. Dit komt zeker niet alleen door de uitdagen. Nee, dit komt ook zeker door jullie. Vanaf de eerste dag dat ik hier kwam te zitten werd ik gelijk al gelijkwaardig behandeld. Binnen twee weken zat ik zelfs al met jullie aan een tafeltje van Restaurant de Hoogt. Hier zat ik echt van op te kijken. Heb echt nog nooit van iemand gehoord dat ze als stagiaire zijnde  zo goed werden behandeld.

Bovendien vond ik het erg leuk om te zien hoeveel verschillende mensen er hier lopen. Soms zijn de dagen bijna het zelfde, maar door de verschillende en gezellige karakters die hier lopen merkte ik dit maar heel zelden. Tja, soms hing er wel eens een gestrest sfeertje, maar ja dat is bijna op elke plek wel eens te merken. Als stagiaire kan ik hier dan natuurlijk wel iets makkelijker naar kijken. Soms kon ik er stiekem wel een beetje om lachen. Die lach heb ik hier in ieder geval vaak kunnen laten zien. Ik heb het hier gewoon ontzettend naar mij zit.

Ook vond ik het heel leuk om te zien en te horen dat eigenlijk iedereen benieuwd was naar mij. Zoals bijna iedereen wel weet hou ik enorm van acteren en presenteren op tv. Hier ben ik mij vanaf augustus vol voor gaan in zetten. Dit kon ook mede dankzij P&MKooy. Als ik niet vrij mocht nemen, dan had ik dit alleen in de vakanties kunnen doen. Hier ben ik dan ook enorm dankbaar voor. Soms werd er stiekem een beetje om gegrapt, maar daar kan ik zelf ook erg om lachen. Vond het erg leuk om te zien en om te horen dat sommige ook echt hebben gekeken. Sommige van jullie keken het zelfs speciaal terug om mij te kunnen spotten.  Een keer kwam ik alleen met mijn rug inbeeld, maar toch werd ik herkend. Dit vond ik zelf erg knap, want ik herkende mij zelf eerst niet eens. Ik wil jullie hiervoor echt bedanken, want dat zorgde elke keer weer voor een grote glimlach. Wel moest ik iets beloven. Mocht ik ooit vrijkaartjes kunnen regelen, dan moest ik aan jullie denken. Nou weet ik niet hou alles gaat lopen, maar mocht dit ooit het geval zijn, dan zien jullie ze wel op de mat vallen 😉

Nou kan ik echt nog heel lang door schrijven, maar al dat gelees gaat mooi van de werktijd af. Dat vinden de vennoten natuurlijk niet zo mooi ;-). Bij deze sluit ik het dan toch maar eens af. Waarschijnlijk gaan jullie mij hier vast en zeker nog wel eens zien, maar dat gaat nog wel even duren. Woensdag wordt voor nu dan wel mijn laatste dag, maar hopelijk niet de laatste dag dat ik hier binnen stap. Wie weet weer als collega of met mijn eigen aangiften.

Nogmaals bedankt voor de leuke tijd die ik hier mocht beleven!

Met vriendelijke groet,

Fabian van der Gijze

 

Het gaat met mij echt top (heden)

Ja, ik weet het. Op mijn blog zijn heel veel erge en misschien volgens sommige mensen negatieve berichten te vinden op mijn blog. Zelf ben ik er juist heel positief ingesteld. Ik bekijk het juist bijna altijd van de zonnige kant. Deze maand heb je kunnen lezen dat er weer veel was gebeurd. Heel veel mensen vroegen daarom aan mij hoe het gaat. Met mij gaat het top!! Voor vandaag ga ik een hoop positieve dingen met jullie delen. Veel lees plezier.

Examens

Laat ik als eerst beginnen met het minst leuke onderwerp. Natuurlijk heb ik het dan over school. School trekt mij gewoon niet zo. Toch kom ik bijna altijd wel opdagen. Soms ben ik wel eens ziek, maar voor de rest ben ik daar te vinden. Aangezien leren ook niet mijn sterkste vak is gaat dit wel eens moeizaam. Toch flik ik het op een of andere manier om samen met nog één ander uit mijn klas nu al geslaagd te zijn. Dit betekend dat ik gelijk naar niveau vier mag van MBO en nu eigenlijk al vakantie heb. Wel moet ik eerlijk wezen, want stage heeft mij echt gered. De lessen waren niet heel duidelijk en dankzij stage ben ik alles meer gaan begrijpen. Al moet ik waarschijnlijk nog wel een tijdje naar school. De eerste jaar is wel mooi in mijn broekzakje.

Mijn nieuwe aanwinst

Het volgende leuke puntje is ook mede dankzij mijn stage mogelijk gemaakt. Mijn baas is echt een hele aardige en eerlijke man. Hij zei gelijk al op het begin dat ik gewoon netjes een uur loon zou krijgen tijdens mijn stage periode. Aangezien ik 32 uur werk levert dit toch wel iets op. Volgens mij alweer twee jaar geleden kocht ik een Samsung Galaxy s4 mini. Dit had ik echt nooit moeten doen. Als was veel te zwaar geworden voor de besturing. Hij bleef steeds hangen en als ik werd gebeld hoorde echt niemand mij goed. Eigenlijk was hij echt toe aan vervanging. Toch zat ik heel erg te twijfelen. Zoals je misschien al weet ga ik samen met mijn vriendin op vakantie. Ik ga hier natuurlijk over bloggen en ik weet het. Heel vaak zijn er geen foto’s te vinden op mijn blog. Als er wel een foto bij stond was het meestal een afbeelding van pixabay of een wazige foto gemaakt met mijn telefoon.

Echt overal waar ik liep en op elke zender zag ik steeds weer die Samsung Galaxy s7 voor bij komen. Ik geloof nooit echt reclames en hoe nieuw iets is maak mij ook nooit uit. Toch bleef de s7 in mijn hoofd hangen. Ik besloot op tweakers te kijken hoe goed die was. Hij stond met een negen bovenaan. Er waren eigenlijk geen klachten over en de camera was ook nog eens perfect. De prijs was wel heel hoog. Toch ben ik over gehaald en heb nu gewoon een Samsung Galaxy s7 Edge naast mij liggen. Ik ben er zo blij mee. Bij deze beloof ik echt dat er meer foto’s online gaan komen. Tuurlijk moet het wel kunnen, maar meer dan nu is niet moeilijk. Hij kan goed tegen water, dus er gaan ook onder water foto’s komen. Zelf ben ik nooit van de foto’s geweest, maar nu betrap ik mij zelf toch steeds vaker op een foto. Voor nu krijg mijn vriendin ze alleen nog te zien.

https://www.instagram.com/p/BGulhU6kMzh/?taken-by=fabian_gijze

Mijn blog groeit

Statistiek
Na 17 dagen

Deze week heb ik echt om de dag een blog online gegooid en standaard ook eentje op zaterdag. Ik word over twee maanden en twee dagen één jaar. Tot nu toe stond er eigenlijk elke maand ongeveer de zelfde aantal bezoekers. Ook kreeg ik maar zelden een reactie op een blog post van mij. Deze maand is dat in eens heel anders. De vijftiende zat ik namelijk al om mijn gemiddelde bezoekers en er kwamen voor mijn doen best veel reacties op mijn blog posten. Statistieken maken mij nooit zo erg uit, maar ik word er deze maand wel heel blij van. Als er meer bezoekers zijn. Is de kans op mensen helpen ook veel groter. Ik voel mij hier door echt zo blij en top. Elke dag kijk ik echt met een grote glimlach naar mijn blog. Het doet toch best veel met mij.

 

Interview

Eergisteren zag ik een oproep van Kim. Ze wilde mensen interviewen voor haar blog. Zelf lees ik geregeld haar blog posten, dus ik besloot er op te reageren. Gelijk kreeg ik een berichtje van haar terug dat ze mij sowieso wilde interviewen. Blijkbaar is ze een vaste lezer van mijn blog en vind ze mijn verhalen heel mooi beschreven. De zelfde dag kreeg ik de vragen en kreeg zij ze weer geantwoord terug. Blijkbaar was de bedoeling dat ik rond de vierhonderd woorden zou gaan zitten. Nogmaals sorry Kim, maar dit was niet echt gelukt haha. Ik typte wel lekker door. Gisteren kwam de interview al direct hier online. Persoonlijk vond ik het heel leuk en raar om te lezen. In eens stond ik op iemand anders zijn site. Zo mooi is mijn gezicht nou ook weer niet ;). Vond het in ieder geval heel leuk om te zien.

Veder zit er nog zoveel leuke dingen aan te komen. Mijn vriendin is morgen jarig, de vakantie met haar, hopelijk kan ik veel ideeën uit werken, vakantie werk bij mijn stage en nog veel meer. Daar kom ik weer, maar mijn stemming is echt top. Ik hou en geniet tegenwoordig echt heel veel van het leven. Ik vind het oprecht heel erg wat er met mijn moeder en mijn zus aan de hand is, maar ik voel mij zo energierijk. Laats ben ik zelfs van mijn stage naar huis gerend. Even voor de informatie. Ik had een winterjas aan, was netjes gekleed en had al heel lang geen vijf a zes kilometer gerend. Hopelijk gaat het met jou net zo goed als met mij. Hopelijk zien je ook alle leuke dingen naast alle ellende. Voor nu was dit het dan alweer. Weer eens een hele lange blogpost van mijn kant, maar wel met allemaal leuke momenten. Voor vandaag word mijn slot zin lekker kort. Vandaag heb ik namelijk gekozen voor:

Geniet van alles en iedereen 🙂

Fabian van der Gijze

Mij kan je verder volgen op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin en natuurlijk volg ik je terug.

Mijn moeizame stage zoektocht(heden)

Sinds dit jaar volg ik de MBO niveau 3/4 opleiding financiële beroepen. Net als een hoop andere studenten moet ik stage lopen dit jaar. Mijn stage periode is van 11 april tot en met 1 juni. Dit hoorde ik al heel vroeg in dit schoolseizoen. Ik besloot er dus lekker vroeg mee te beginnen.

De eerste stage aan vraag deed ik al in  september 2015. Helaas reageren niet alle bedrijven even goed. In totaal heb ik het bedrijf vijf keer moeten bellen, omdat ik maar geen reactie terug kreeg. De vijfde keer kreeg ik als nog niet de juiste persoon aan de lijn. Gelukkig heeft de telefoniste mijn naam en email adres op geschreven. Na zo veel belletjes en lang wachten kreeg ik eindelijk een mailtje terug. Hier in stond letterlijk alleen dit: Beste fabian, Je mail was even vergeten. Helaas hebben we voor het komende jaar geen plaats.

social-1206614_640

Mijn motto is vallen is niet falen, maar niet meer opstaan wel. Ik probeerde het dus bij nog twee bedrijven. Één daarvan was Coolblue. Ik noem dit bedrijf expres bij naam, want ik moet toch echt weer een compliment maken naar hun service. Binnen een dag kreeg ik al weer een reactie terug. De mail was ook nog eens heel leuk en persoonlijk gericht. Helaas voor mij hadden ze niemand nodig bij het hoofdkantoor, dus ik moest weer door zoeken.

Als tip kreeg ik dat ik heel even moest wachten met veder solliciteren. Ik was nu wel erg vroeg met zoeken en bedrijven konden dan soms nog niet weten of ze iemand nodig hadden. Na twee maanden wachten begon ik weer met mailen. Helaas had geen één van die bedrijven een stage plek. Dit ging zo door tot deze maand (feb).

Ik besloot gisteren gewoon allerlei bedrijven te bellen tot ik iets had gevonden. Dit heeft echt letterlijk niks op geleverd. De meeste mensen wisten niet eens wat ze moesten met mijn vraag. Gevolg secretary-1149302_640hier van was elke keer weer in de wacht worden gezet of door gestuurd. Één keer werd ik na tien minuten in de wacht door gestuurd en ja hoor ik kreeg direct een bandje. Nou ga je mijn geluk waarschijnlijk weer uitlachen, maar in dit bandje werd verteld dat de persoon in kwestie met verlof was. Dit zou nog wel eventjes duren. Ik werd dus gewoon door verbonden naar iemand die al een tijdje met verlof was. Nou schiet mij dan maar lek. Volgens mij klopt er dan iets niet.

Na vele telefoontjes werd het al vrij laat. Veel bedrijven gingen sluiten, dus ik besloot te stopen voor die dag. Gisteren 9 feb had ik ineens wel successen. De bedrijven die ik belde namen direct op. Vol verbazing vroeg ik steeds weer of ik iemand aan de lijn kon krijgen die over de stages ging. Boven wonder werd ik direct goed door verboden of had ik de juiste persoon al aan de lijn. Twee bedrijven waren benieuwd naar mijn motivatie en mijn CV. Dit heb ik gelijk naar hun gemaild en hoop er binnen kort meer over te horen.

Toen dacht ik laat ik voor de zekerheid nog een extra bedrijf bellen. Ik had gelijk de juiste persoon aan de lijn. Dit vond ik best gek, want het bedrijf is best groot. Stom verbaast hoorde ik de vraag: welke dag zou je langs kunnen komen. Ik had alleen nog maar mijn naam en opleiding en bij hoorde stage gezegd. Ineens had ik direct een gesprek te pakken. Ik ben echt heel benieuwd wat mij volgende week woensdag te wachten sta. Hoe dit gesprek is verlopen en welk bedrijf het was zal ik later nog wel even melden. Nu ben ik veelste bang om de naam te zegen. Anders ben ik straks mijn stage plek kwijt 🙂

Dit keer mocht ik ook eens ervaren hoe moeilijk het is om een perfecte plek te vinden. Van veel mensen had ik al veel verhalen gehoord. Heel vaak hoorde ik van mensen die verplicht moesten solliciteren dat ze gek werden van al die afwijzingen. Nou dat snap ik nu wel hoor. Heb je zelf ook ervaring met solliciteren?

Gelukkig kreeg ik deze blog toch nog online. Door een storing van Kpn was dit bijna niet gelukt. Dit was in ieder geval weer mijn blogpost voor vandaag. Lees gerust nog even veder. Anders hoop ik je weer terug te zien.

 

Groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin