Naar de eerste live show van the band

Zoals de meeste wel weten, was ik één van de publiek juryleden van het tv programma the band. Samen met de ander juryleden bepaalde ik of iemand door of niet door mocht. Vonden wij ze goed, dan mochten ze door naar de eind jury. Die tijd zit er nu helaas voorlopig op. Gelukkig zijn ze ons zeker niet vergeten. Iedereen kreeg namelijk twee kaartjes voor één van de liveshows. Ik besloot naar de aller eerste live show te gaan. Waarschijnlijk zie je het al aan de titel, maar daar ben ik gelukkig afgelopen vrijdag  heen gegaan.

Nou zei ik expres gelukkig in mijn laatste zin. Op het laatste moment besloot ik eigenlijk om toch maar niet te gaan. Ik zou namelijk gezellig met Tenui en zijn vriendin naar de show gaan. Helaas werd hij de laatste week toch verhinderd. Tenui is druk bezig met het opnemen van zijn cd en daarvoor hadden ze hem vrijdag in de studio nodig. Nou begrijp ik natuurlijk ook wel dat zoiets altijd voor gaat. Dat zou ik zelf ook hebben met acteer klussen. Het alleen reizen vond ik zeker geen probleem. Laatst was ik voor een week alleen naar Boekarest gegaan, dus nee dat was niet mijn probleem. De terug reis was alleen een probleempje. Die was er namelijk helemaal niet. Er is dan geen verbinding meer met Nederland.

Toevallig wist ik dat een productie medewerker ook aan couchsurfing deed. Hij is een host in Brussel. Tijdens de opnames heb ik hem goed leren kennen, dus ik besloot maar eens een berichtje te sturen. Helaas werd het al snel duidelijk dat dit hem niet zou worden. Hij moest nog tot laat door werken, dus dat was gewoon niet te doen. Hij gaf mij wel een hotel tip. Zelf had ik dat hotel ook al voorbij zien komen. Het was lekker dicht bij de studio en het gebouw was naast het station te vinden. Samen met de reis kosten kwam ik alleen op zo’n €100 uit. Nou probeer ik de laatste tijd wel iets meer uit te geven, maar dit vond ik toch een hoop geld. Toen besloot ik maar gewoon mijn bed in te duiken. Voor het slapen gaan lig ik toch altijd nog denkend wakker. Kan ik beter daar mijn probleem oplossen.

De volgende ochtend werd ik gelukkig heel vrolijk wakker. F*ck het geld ook maar eens. Ik wil er heel graag bij zijn. Al een paar weken had ik er naar uit gekeken en ik wilde mijn goede vriendin weer eens zien. Bovendien had ik haar een roos beloofd en ik probeer altijd mijn beloftes aan personen na te komen. Een beloofde maak ik niet snel, maar als ik het doe wil ik er wel voor gaan. Die roos zou hoe dan ook bij haar aan komen. Snel werd er nog even een kamer geboekt en werd de trein tickets geregeld. Zo ik kon weer rustig naar school.

Na wat geren en een lieve moeder, kwam ik op tijd in mijn trein. Tijdens mijn reis werd er iets duidelijk. Wanneer je met een roos reis wordt je raar aangekeken en niemand komt naast je zitten. Misschien dachten ze wel dat die plek voor mijn vriendin bedoeld was. Ach ik kon die stilte wel waarderen. Nu kon ik tenminste lekker rustig Stranger Things kijken.  Nou heb ik met acteren de pech dat ik onder Rotterdam woon, maar nu kwam dat eindelijk weer eens van pas. Binnen twee uurtjes was ik alweer op mijn bestemming. De wafel lucht vloog mijn neusgaten gelijk al weer in. Wat ruiken de meeste stations hier toch lekker.

Nu was ik expres een uur eerder vertrokken. Rugzakken waren natuurlijk weer eens niet toegestaan. Stelletje racisten 😉 Nu kon ik tenminste even rustig bijkomen en mijn spullen droppen. Alana zou mij appen als ze bij de studio aan kwam. Voor mij was dit maar zo’n 5 minuten lopen. Zodra hun er zouden zijn kon ik er ook heen hollen.

https://www.instagram.com/p/BRvyMA_BHWl/?taken-by=fabiangijze

Dat deed ik dus ook toen ik mijn seintje kreeg. Moet je alleen drie keer raden wat deze jongen helemaal vergeten was om mee te nemen. Juist ja, de roos lag nog in mijn kamer. Gelukkig was ik nog vlakbij mijn hotel. Toen ik echt alles had, kon ik eindelijk vertrekken richting Videohouse. Onderweg werd er wel af en toe gebeden. Er stond een harde wint en de roos ging gezellig mee bewegen. Het mocht mij niet gebeuren dat de missie nu als nog faalde. Toen de wint en de rij achter de rug waren kon ik pas weer rustig adem halen. De roos had veilig de studio’s behaald.

Binnen kreeg ik wel gelijk een compliment. De vrouw die de bandjes gaf vond de roos ene mooie gebaar. De reden hoefde ze niet eens te weten. Een roos is altijd voor iets moois. Eerlijk gezegd kan ik haar daar geen ongelijk ingeven. Al moet ik er ook eerlijk bij zeggen dat ik normaal een hekel heb aan rozen. Het ligt in mijn ogen zo voor de hand. Alana was dan ook de eerste persoon waaraan ik ooit een roos heb gegeven. Nou voel je maar speciaal ;). Gelukkig zag zij mij als enigste niet aankomen. Zo kon ik haar eerst nog even laten schrikken. Ik besloot dat een tik op het hoofd wel een mooie manier zou zijn. Gelukkig zag ik door mijn ogen dat mijn doel was behaald. Er kwam een glimlach tevoorschijn en ze werd een klein beetje rood.

https://www.instagram.com/p/BRyInujBE3E/?taken-by=fabiangijze

De rest van de mensen keken direct verbaast. De meiden tegen over mij begonnen dan ook direct te smoezen met elkaar en iemand anders gebaarde mij vragend. Er zouden vast wel een paar mensen hebben gedacht dat we wat hadden. Van mij mogen ze die gedachtes lekker houden hoor. Na the band hebben we gelukkig een leuke vriendschap kunnen opbouwen. Waarschijnlijk gaan we zelfs een keertje op vakantie. Heb ik toch nog een reis partner gevonden.

Tot mijn verbazing werd ik zelf ook nog gevonden. Onverwachts werd ik ineens op mijn schouders getikt. Nou verwachte ik iemand van de publiek jury, maar het bleek Leonard Santos te zijn. Een (nog) semi bekende in België en één van de afvallers van de band. Hier stond ik echt even verbaast van te kijken. Via sociale media hadden we elkaar wel eens gesproken, maar dit had ik zeker niet verwacht. Persoonlijk verwacht ik in de toekomst nog veel van hem te horen.  Dat hij dus naar mij toe kwam was wel een kleine fan momentje. Echt tof dat die zelf naar mij toe kwam en mijn naam nog wist.

Achteraf ben ik echt heel blij dat ik toch gegaan ben. Was leuk om weer even bekende te zien en om weer even in België te kunnen zijn. Stiekem ben ik een beetje verliefd geworden op België. Het is ook de beste plek om te ontbijten met wafels. De show zelf kon je natuurlijk op tv en hier op het wijde web bekijken. Daar ga ik het dus lekker niet over hebben. Vind ik een beetje overbodig. Ik heb in ieder geval enorm genoten van mijn vrijdag. Hopelijk volgen er nog vele.

Fabian van der Gijze

Volg mijn avonturen ook via  Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin  tot daar 🙂

The band gaat eindelijk uitgezonden worden

In november kon je merken dat ik even niet thuis sliep. Ik sliep in een te luxe hotel in België. Nu wou ik eigenlijk zeggen dat ik daar niet voor mijn plezier zat, maar dat zou gelogen zijn. Alleen ik was er echter wel voor een doel. Ik had mijn eerste grote tv klus te pakken. Samen met 99 andere was ik uitgekozen om te jureren. Wij moesten een kandidaat goedkeuren voor ze door mochten naar de echte jury. Je raad het door de titel natuurlijk al, maar the band gaat eindelijk op tv komen. Vandaag geef ik je een kleine kijkje achter de schermen en vertel ik waar je het precies allemaal kan bekijken.

https://www.instagram.com/p/BNKqipuBlsv/?taken-by=fabiangijze

 

Wat houd the band in?

Heel misschien heb je wel eens gehoord van of gekeken naar K3 zoekt K3. Neem dat dan even in je achterhoofd. Het programma is daar namelijk op  gebaseerd. Dit keer gaan we alleen niet opzoek naar een girl band, maar een Nederlandse mannen band. Net als bij K3 zoekt K3 moeten de kandidaten eerst langs de 100 koppige vak jury zien te komen om kans te maken op een plekje in the band. Ik ben dus één van de vak juryleden en ik ben daar echt trots op. Er waren dit jaar weer 4 verschillende vakken. Zelf zat ik in het mannen vak, maar daarnaast was er ook een vak voor volwassenen, kinderen en vrouwen. Als de meerderheid van een vak op door had gedrukt, werd je vak verlicht.

Kreeg je het voor elkaar om drie vakken te verlichten gingen wij voor je aan de kant. Dan werden onze vakken rondgedraaid en mochten onze collega’s het over nemen. Dan sta je als kandidaat ineens als voor een 4 koppige jury. De eind juryleden zijn zeker niet de minste. De jury bestaat namelijk uit: Niels Littooij (Nielson), Min hee Bervoets,  Charissa Parassiadis (Slongs Dievanongs) en Kris Wauters. Alleen je moest wel echt iets in huis hebben, want we lieten je niet zomaar door. Vooral mijn vak en de ouders waren lekker streng. Soms tot woeden van de juryleden achter ons. Wij wilde gewoon het beste voor de band overhouden. Dat is volgens mij ook heel goed gelukt. Waar we precies naar zochten? We zochten een echte band, zeker geen pop band, maar een echte band. Een band met unieke mensen. Ja, veel kandidaten waren zeker uniek en een beetje apart. Dat vond ik zelf echt heel leuk om te zien.

https://www.instagram.com/p/BNXKDC4h5VS/?taken-by=fabiangijze

Klappen tot je handen er vanaf vallen

Nou heb ik hier al eens een blog online gezet waar in ik je voorstelde aan een paar mensen achter de schermen. Nou ga ik zeker nog regelmatig hier over schrijven. Het is echt een van mijn leukste tv ervaring en ik denk dat ik er nog veel leuke verhalen over kan schrijven. Zo heb ik bijvoorbeeld Tenui en Alana mogen ontmoeten. Hier heb ik nu nog steeds regelmatig contact mee. Daarnaast nog veel meer leuke mensen, maar dat komt nog allemaal. Nu ga ik het lekker alleen nog maar over het klappen hebben, want we hebben onze handen echt dood geslagen.

Je moet even na gaan dat wij vroeg begonnen met de opnames en tot de late uurtjes door gingen. Naast streng kijken en stiekem mee zingen moest je heeeel veel klappen. Je zat voornamelijk te klappen. Als er een hele goede kandidaat kwam mocht je eindelijk even gaan staan, maar natuurlijk wel klappend. Het is dat ik er echt van hou, maar anders zou je na een paar uur spontaan gaan huilen. Je krijg echt respect voor jury leden. Voor de tv wordt het natuurlijk mooi in elkaar gezet. Dat is live natuurlijk niet het geval. Heel soms had je heel veel pech en kwamen er een paar slechte zangers achter elkaar. Nou, daar wordt je niet vrolijk van. Je schreeuwt dan echt om talend. Gelukkig zat ik wel met een gezellig groepje dus het was gelukkig wel erg gezellig. Bovendien hadden we waffels!!

 

Waar en wanneer

The Band wordt op twee verschillende zenders uitgezonden. In Nederland zal het op Fox te zien zijn en in België op VTM. Het is daar vanaf vandaag rond 20:40 elke vrijdag te zien. Nou heb ik het zelf ook nog niet terug kunnen kijken, maar ik ben echt heel erg benieuwd. Wij moeten soms ook praten, dus hopelijk zet ik mij zelf niet al te veel voor paal. Nou vind ik de start in Nederland niet erg slim bedacht met de finale van the Voice, maar het zal vast en zeker terug te kijken zijn. Ik ga the band natuurlijk wel kijken. We zijn natuurlijk wel zo ijdel dat we naar ons zelf gaan kijken. Blijf heel raar om je zelf te zien, maar wel echt heel leuk. Voorlopig kan je mij in ieder geval weer veel bewonderen op je beeld scherm 🙂

Ga jij The Band ook eens bekijken?

 

Fabian van der Gijze

Het lijk mij ook leuk als je mij via  Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin gaat volgen 🙂

 

Zonder deze mensen zouden de tv opnames nooit zo leuk zijn geweest (heden)

Mocht je mij ergens op volgen is het je sowieso opgevallen. Ik was anderhalve week vol aan het genieten in België.  Het werd mij gegund om een hele mooie, maar vooral leuke kans te kunnen pakken. Na een auditie filmpje mocht ik op gesprek komen in Amsterdam. (Ja zoals beloofd ga ik dit schaamtevolle filmpje online gooien) Een week later kreeg ik te horen dat ik één van de jury leden zou gaan worden bij een nieuw programma van VTM en FOX. Voor het zo verwas had ik er al heel veel plezier aan beleefd, maar toen ik daar eenmaal was bleek het nog mooier te zijn. Hoe de opnames verliepen zou ik ongetwijfeld ooit nog wel beschrijven, maar in deze blog post ga ik eerst eens wat anders doen. Deze twee weken waren namelijk nooit zo leuk geworden door de mensen die om ons heen stonden. Het zit mij nooit zo lekker dat die mensen nooit echt bedankt worden. Sommige zullen dat ongetwijfeld persoonlijk heel fijn vinden, maar ik ga deze mensen vandaag lekker wel bedanken en in het zonnetje zetten en dat doe ik echt niet zomaar. Deze mensen verdienen het gewoon.img-20161130-wa0015

Laat ik eerst beginnen bij de man die 2 december jarig was, mij uitnodigde en vertelde dat ik mocht mee doen. Ik heb het over Maarten. Echt een super vrolijke man die vol achter zijn werk staat. Er hing rond om deze man zo’n vrolijke sfeer. Dat had ik bij de auditie door, maar op de werkvloer werd dit alleen nog maar meer duidelijk. Soms werd het hem niet echt gemakkelijk gemaakt, maar dit zag je echt niet terug in zijn gedrag. Af en toe zag je hem half broek op trekkend voorbij rennen. Elke keer bezorgde hij mij daar weer een enorme lach mee. Om een top programma te kunnen maken heb je echt mensen zo als hij nodig. Hij denkt mee, staat altijd voor je klaar en straalt enorm veel plezier uit. Toevallig weet ik dat hij heel veel van dit soort programma’s maak, dus ik hoop hem zeker nog een keertje tegen te komen. Bedankt Maarten voor je vrolijkheid en geniet van Marrakech, want daar is hij na de opnames meteen naar toe gevlucht. Ga hem ook nogmaals bedanken. Toen ik hem op het einde even ging bedanken en hem nog om één gunst vroeg nam hij ons mee. Misschien is het je al een beetje opgevallen, maar ik ben echt een tv freak. Ik hou echt van alles wat er gebeurd bij een opname. Vandaar wilde ik nog even achter de schermen kijken. Gelukkig heeft hij dit kunnen regelen. We konden dankzij hem in de vrachtwagen kijken waar alle beelden binnen kwamen. Daar moest ik stiekem wel even lachen, want de leiding daar herkende ons door de opnames.

 

img-20161130-wa0026

img-20161130-wa0020Dan ga ik naar de volgende persoon die ik ook bij mijn auditie ontmoeten. Visack heb ik helaas op de set niet veel gesproken, maar ik heb hem wel veel bezig gezien. Als iemand iets nodig had of iets niet wist kon je altijd bij hem terecht. Hij heeft ook voor alle Nederlanders de prachtige kamers geregeld. Geloof mij op mijn woord, maar daar ontbrak echt helemaal niks aan. Gelijk bij aankomst in het hotel wisten ze allemaal al wie je was en stond je kamer sleutel al op je te wachten. Net als Maarten had hij altijd een hele grote glimlach op het gezicht staan. Je kan overal zien dat hij geniet van zijn werk. In de studio was dit goed te zien, maar ook op zijn sociale media waar één hashtag nooit mocht ontbreken. Namelijk de hashtag Asian. Durf nu al voor 100% te zeggen dat ik gelijk aan hem zou denken als ik ooit nog eens ergens de #Asian tegen zou komen.

 

img-20161130-wa0023

Misschien heb je zelf ook wel eens een tv opname mee gemaakt. Dan ben je wel bekend met een publieksopwarmer. Iemand die altijd de sfeer er in probeert te houden en/of als een malloot begin te klappen of te zwaaien om de rest mee te krijgen. Wij kregen onze eigen malloot genaamd Mathieu ;). Aangezien ik hem nu een malloot noem zal ik het gelijk even goed maken door Troubabroers te noemen. Dat is namelijk zijn band. Dat hij kon zingen was inderdaad goed te horen. Heel af en toe mochten we namelijk luisteren naar zijn stem. Moet heel eerlijk zeggen dat ik op het begin aan hem moest wennen als publiek opwarmer, maar toen ik er eenmaal aan was gewend kon ik het zeker wel waarderen. Hij hoefde ons niet te vertellen wanneer we moesten klappen, maar af en toe moest hij ons wel even wakker klappen. Bij zulke lange opnames heb je dit echt af en toe nodig. Gelukkig kwamen we hem nog net tegen toen we weg reden. Zo kon ik hem nog even persoonlijk bedanken en op de foto.

 

img-20161130-wa0018

Nou kom ik bij iemand die waarschijnlijk maar weinig mensen hebben leren kennen. Juist om die reden wil ik haar hier extra bedanken. Ik heb Julie in ieder geval leren kennen als bewaker van de tassen. Elke keer als wij gingen opname of pauze hadden. Mocht Julie weer met die zware kist gaan showen. Volgens mij leerde ik haar kennen na de tweede opname dag. Julie is echt een hele aarde madame (yeah, ook een Vlaams woordje in deze blog). Helaas heb ik haar maar heel af en toe kunnen spreken, maar het was altijd wel gezellig. Als ik het goed heb onthouden werkte ze zelf ergens anders, maar kwam ze af en toe helpen bij opnames. Toen wij met Niels en Jim op de foto mochten zag ik haar stiekem om het hoekje kijken. Toen zei ik gelijk tegen haar dat ik het wel heel jammer vond dat nou niemand met haar op de foto wilde. Ik beloofde haar dan ook gelijk dat wij sowieso nog op de foto zouden gaan. Zoals je kan zien is dat ook achteraf nog gebeurd. Ze was het volgens mij zelf al een beetje vergeten door de drukte, maar toen ik haar opzocht wist ze het meteen weer.img-20161130-wa0032

Nou was deze blog post eigenlijk bedoeld om alleen mensen achter de schermen te bedanken, maar zoals je kon zien stond er ook af en toe een andere jongen bij. Die jongen heet in ieder geval Tenui. Waarschijnlijk ga ik hem nog wel vaker benoemen op mijn blog, maar moet hem hier ook echt al even bedanken. Mede door hem heb ik er zoveel plezier kunnen uit halen. Kon echt lachen om onze gesprekken, vooral als ik Vlaams voor hem moest vertalen. Bovendien kon ik soms ook echt stuk gaan als Tenui iets heel opvallends niet door had. Hij snapt nu wel waar ik het nu over heb ;). Sowieso heb ik deze paar dagen kunnen merken dat hij zijn hart op de juiste plaatst heb. Net als mij helpt hij graag mensen en probeert het je altijd zo veel mogelijk naar je zin te maken. Denk dat hij  nooit iemand heeft verveelt. Persoonlijk vond ik zijn verhalen in ieder geval erg interessant. Misschien is het je ook opgevallen dat ik in eens heel veel deed met Instagram en veel hashtags  gebruikte. Persoonlijk deed ik er bijna nooit iets mee, maar door zijn Insta verslaving ben ik er ook meer van gaan houden. Bovendien had ik nu mijn persoonlijke fotobewerker expert. Waarschijnlijk stort mijn insta feed nu weer in, maar ik begon de lol er wel in te zien. Waarschijnlijk volgt niemand hem nog van mijn lezers, dus gun die arme jongen de 5000 volgers. Zou lief zijn. Je kan hem hier volgen. Het bezorgde mij ook echt één van de grappigste foto momenten ooit. Snap nu wat sommige bloggers bedoelen als ze heel raar worden aangekeken als ze een foto maken. Dit was dan niet zo’n foto sessie als die van lamyrthille, maar het voelde nu al heel grappig. We zien elkaar hopelijk snel weer. Anders kunnen we altijd nog een Camp Rock film en karaoke avond houden 😉 Als je muziek uit kom kom ik je sowieso checken.

Natuurlijk wil ik alle andere Jury leden ook bedanken, maar dat zal ik later nog wel eens uitgebreid doen. Heb in ieder geval weer een heleboel leuk en interessante mensen mogen ontmoeten. Deze gezelligheid kon ik wel even gebruiken. Bovendien hangt er in zo’n studio een hele leuke aparte sfeer en daar hou ik enorm van. Kan niet wachten tot ik weer eens bij een opname aanwezig mag zijn. Hopelijk heel snel, dus VTM en FOX jullie weten mij te vinden 😉

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin