Mijn eerste blogger meeting (heden)

Vrijdag was het dan eindelijk zo ver. Ik ontmoeten vijf  andere bloggers. We konden elkaar via onze blogs en onze WhatsApp groep, maar we hadden elkaar nog nooit in het echt gezien. We besloten vrijdag met zijn alle naar Utrecht te gaan.

Het leek echt nog heel ver weg, maar de dag was dan eindelijk gekomen. Vandaag zou ik in Utrecht andere bloggers ontmoeten. Tessa zou ik als eerst ontmoeten. Ze woont vlakbij mij, dus besloten we samen te reizen. Gelukkig heeft Tessa heel veel krullen, dus ik kon haar al snel spotten. Tessa is echt van de openingszinnen en begon gelijk over mijn stem. Mijn stem is heel zwaar, maar ze had hem juist heel hoog verwacht. Ik kan er altijd wel om lachen als mensen zo openen. Ik schakel snel, dus heb mijn woordje altijd wel klaar.

We hadden samen al op Facebook gezegd dat we hoopte dat we aan zouden komen. Nou het begon al goed, want  de eerste trein miste we al. Gelukkig kwam er vijf minuten later een nieuw trein. Voor onze vervolg trein waren we gelukkig ruim op tijd. Tessa en ik konden elkaar al een klein beetje, omdat we wel eens hadden gesproken op WhatsApp en we reageren wel eens op elkaars blog. De krullenbol had net als mij een vlotte babbel, dus gespreksstof was er genoeg

.mijn facebook bericht

Gelukkig hadden we helemaal geen vertraging en waren we zo in Utrecht. Blijkbaar hadden we twee uurtjes gereisd, maar door de gesprekken had ik dat helemaal niet door gehad. Dat is echt het voor deel van een eerste ontmoeting. Je heb altijd wel een verhaal die hij of zij nog niet heeft gehoord. Sowieso is het wel fijn om een keertje iemand te spreken die ook een blogger is. Voor andere is het soms toch een beetje raar om te praten over bloggen, want niet iedereen snapt het. Waarom zou je heel je levens verhaal vertellen op internet en er zo veel tijd in steken.

Toen we in Utrecht aan kwamen waren we als eerste. Even een goede Starbucks uitkiezen als verzamel plek en het wachten kon weer beginnen. Ik ben heel slecht in namen en ik was vergeten om te kijken hoe iedereen er ook alweer precies uit zag. Gelukkig had Tessa dat wel uit gezocht. Het werd een soort van zoeken naar Wally. Zoek maar eens op een te druk station een paar bloggers. Gelukkig reisden er nog twee samen, dus dat is makkelijker te vinden. Dankzij WhatsApp konden we ook contact houden met elkaar.

Toen we elkaar eindelijk allemaal hadden gevonden, elkaar al een beetje persoonlijk hadden gesproken en de krullenbol haar raken openingszinnen had gemaakt. Gingen we veder lopen naar onze bestemming. We hadden namelijk bedacht om de Domtoren te beklimmen. Ik vond alles wel goed. Ben nooit zo moeilijk en ik vond het al heel leuk dat ik hun mocht ontmoeten. Zo vaak ontmoet je internet vrienden niet.

Eenmaal aangekomen bij Domtorende Domtoren zag ik hem voor het eerst. Oké, hij is best hoog. Hoeveel trappen zouden er in zitten. Toen pas kwam ik er achter dat de Domtoren 465 trappen heeft. Even snel gerekend zou ik deze dag minimaal 930 traptreden belopen. Ach, kon ik mijn spierpijn er uitlopen van de road to serie en mijn conditie testen.

 

We moesten heel even wachten tot onze toer begon. Wat ga je nou doen als je een hele lange tijd moet wachten. Naomi en ik starten dan gewoon even Pokémon go. Ja, ik speel het ook heel af en toe. Zelf heb ik geen 4g, dus ik speel het niet echt fanatiek. Meer als verveel spelletje en op plekken waar gratis internet is. Volgens mij is Utrecht echt een verzamel punt, want wat waren er veel mensen die het speelde. Zelf heb ik ook gehoord dat er in Utrecht de meeste plekken zijn, dus zoek je een plek. Utrecht is aangeraden, maar voor ons begon de toer door de Domtoren.

Onze groep werd geleid door20160715_130440 een hele aardige gids. Lekker vrolijk en hyper. Één beetje zo als ik zelf. Je zag dat die geniet van zijn werk of dat hij een hele goede toneel speler is ;). Zoals wij zelf al bij binnenkomst als grap hadden gezegd. Zei hij direct dat we de eerste twee traptreden van de Domtoren al hadden afgelegd. Als je wilt weten wat er allemaal te beleven is moet je echt de Domtoren zelf bezoeken.

Wel wil ik onze krullenbol bedanken, want natuurlijk moest ze mij weer naar voren duwen en mijn naam zeggen toen hij hulp vroeg. Al vond ik het dit keer niet zo heel erg. Hierdoor mocht ik de klok luiden. Dit keer niet met een touw, maar er met een hamer op te slaan. Kan ook weer van onze bucketlist af worden gestreept. Het is niet echt een instrument, maar het is wel iets om bij de bespeelde instrumenten te voegen.

utrechtrondleiding

Na de Domtoren gingen we opzoek drinkennaar een leuk terrasje. Natuurlijk keuze zat. We kwamen uiteindelijk bij het terrasje uit van Café ’t Neutje. Vergeleken met de rest een klein terrasje, maar deed de andere zeker niet te min. Misschien was het juist wel gezelliger. De serveerster was erg aardig en deed goed haar werk. Toen we klaar waren met drinken zaten we nog een tijdje na te rusten. Soms hebben terrasjes dat liever niet, maar zij bleef niet de hele tijd terug komen om nog meer water aan te bieden. Zeker een terrasje die het bezoekje waard is. Als je er toch ben om de Domtoren te bezoeken 🙂

Veder hebben we gewoon lekker gelopen door Utrecht en gekletst. Na heel wat menu kaarten te hebben gelezen. Besloten we toch wat te eten bij een Vlaamse friet kraam te eten #teamfriet. Het was niet de beste friet, maar het was te eten, want ik leef nog.

Utrecht centraal is aan het verbouwen, dus reden sommige treinen nogal raar. Hierdoor konden we helaas niet langer blijven. Angela moest bijvoorbeeld weer helemaal terug naar Friesland. Achteraf kwam ze door een uur vertraging echt pas in de avond thuis, dus dat was wel even balen.

Voor nu kan ik nog maar één ding zeggen. Ik kan niet wachten tot de volgende meeting. Wat vond ik het gezellig en leuk. Kijk dit vind ik nou leuk om te doen. Niet veel mensen zouden dit zo snel doen, maar ik juist daarom wel. Ik vind het juist leuk om met mensen te praten die ik anders nooit zo snel zou spreken. Een tweede keer moet er van mij echt komen. Natuurlijk hadden we het iets beter kunnen plannen, maar van alle eerste keren valt te leren.

Graag tot ziens bij één van mijn volgende blog posten. Om de dag komt er nog steeds een blog post online. Nog een prettige dag toe gewenst en wat knap dat je hem helemaal heb kunnen uit lezen. Er was ook zoveel om over te schrijven.

20160715_152054
Kunnen we trouwens meer van zulke zebrapaden krijgen

Fabian van der Gijze

Benieuw naar de bloggers die mee gingen. Klik dan zeker hier op hun namen.

Tessa/Krullenbol

Naomi

Angela

Celine

Rosanne

https://www.instagram.com/p/BH7xTsxBsXa/?taken-by=fabian_gijze

Zelf ben ik hier altijd te vinden of via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin