Het jaar waar alles veranderde (verleden)

Als je mijn vorige blog post had gelezen, dan wist je waarschijnlijk wel dat ik vrijdag in GTST te zien was. Ondanks ik alleen te zien was, kreeg ik enorm veel leuke en lieve berichtjes. Één hele speciale reactie had ik nooit zien aan komen. Mijn mentrix van mijn derde Mavo jaar had gereageerd. Speciaal om mij te kunnen zien had ze weer eens gekeken. Ja hoor daar kwam de brok in mijn keel weer. Dat was niet zeer door het berichtje, want die had ik wel meer gekregen. Nee, het kwam echt puur door de persoon. Zij is namelijk één van de personen die mij heeft zien veranderen en ook één van de veroorzakers er van was. Dat laatste besef ze waarschijnlijk zelf niet eens. Nu was ik al een tijdje van plan om een blog post over dit jaar te schrijven, maar nu heb ik ook echt een rede er achter. Deze ga ik stiekem ook voor haar schrijven.

Op de basisschool was ik de oudste en had ik vaak het hoogste woord. Iets wat ik soms prettig vond, maar heel vaak juist niet. Niemand wist eigenlijk iets van mijn leven na school. Ze wisten totaal niet hoe ik echt was. Voor de meeste was ik gewoon het vrolijke jongetje. Niemand wist bijvoorbeeld  van mijn onderduik momentje en dat ik jaren  bij een psycholoog  liep. Je wilt niet weten hoe blij ik was toen ik naar de middelbare mocht. Eindelijk mocht mijn masker van mijn hoofd af. Alleen wat was er eigenlijk achter dat masker te zien? Dat wist ik zelf eigenlijk ook helemaal niet. Die gedachten maken mij heel onzeker en angstig. Toen nam ik een hele gekke besluit. Op school ging ik mij expres op de achtergrond houden. Niemand zou echt iets van mijn te weten komen en vrienden maken hoorde niet echt bij het plan. Gelukkig kreeg ik achteraf wel een hele mooie vriendschap. Samen met zijn gezin ging ik op het laatst naar alle thuis wedstrijden van Feyenoord. Dat vond ik zelf echt heel leuk, maar bij die vriendschap bleef het eigenlijk wel. Sommige mensen heb ik expres weg gestoten, hierdoor kwam ik echt alleen te staan.

Het is veel mensen waarschijnlijk niet opgevallen, maar dit ging in mijn tweede jaar ook weer gezellig door. Hier kreeg ik echter wel vrienden. Deze vriendschappen boeide mij alleen niet zo heel erg. Dat is achteraf ook wel zo gebleken, want ik spreek niemand meer van hun. In dit jaar kwam ik steeds meer richting de echte ik. Alleen stond er iets heel groots in de weg. Veel mensen hadden een bepaalde mening over mij. Het werd zo erg dat ik zelf ook in die mening ging geloven. Toen heb ik iets (stoms) gedaan. Waarom zet ik ‘’stoms’’ tussen haakjes? Nou, ik weet eigenlijk niet of het zo stom was van mij. Nee, ik stond er niet echt achter, maar het hielp mij wel enorm bij mijn zoektocht. Hier ga ik het ooit nog eens over hebben, maar nou hou ik het nog even geheim. Dit is het enigste verhaal waar maar vier andere van weten. Dit wil ik dus op een mooie en rustige manier vertellen.

Voor ik het wist was daarna de zomervakantie alweer aangebroken. De derde zou net als de vorige jaren gaan verlopen. Dat bleek dus niet het geval te zijn. Het werd één van mijn mooiste jaren. Dit was het jaar dat ik uit mijn cocon kwam kruipen. Het was een heftig jaartje, maar ik ben er zo trots op. Laat ik lekker bij het begin beginnen. Vanaf dag 1 kwam ik namelijk vrij snel ergens achter. Er zaten hier twee mensen in de klas die mijn aandacht enorm trokken. Die twee worden ook wel Stan en Jamy genoemd. Stan kennen de meeste mensen waarschijnlijk niet, maar Jamy zullen de vaste lezers wel herkennen. Ik heb het in het verleden namelijk veel over haar gehad. We hadden iets gemeenschappelijks. We wilde echt alle drie niet op die plek zijn. Stan was van zijn vrienden weg gerukt, Jamy moest op een lullige manier blijven zitten en ik wilde eigenlijk gewoon helemaal niet op school zijn. Dat bleek achteraf een gouden combi te worden.

Mijn praatjes kwamen als eerst weer terug. Ik heb het geluk dat ik heel makkelijk doordenkend kan praten. Nee dat zijn geen praatjes over seks, maar ik weet voor ik iets zeg eigenlijk al wat voor effect het gaat hebben. Hierdoor kwamen de mooiste en de leukste gesprekken. Met Stan kletste ik eigenlijk uren over alles en niks en met Jamy heb ik echt de mooiste gesprekken gehad. We waren elkaars praat maatje. Er zijn maar weinig mensen die zo veel over mij weten. Zij is ook één van de vier die mijn geheimpje weten. Andersom weet ik ook heel veel over haar en over haar familie. Dankzij haar kwam ik achter iets heel moois. Dankzij Jamy kwam ik er achter dat ik heel graag mensen help en mijn verhalen hierbij kan gebruiken. Zij is ook zeker één van de oorzaken dat ik ben gaan bloggen. Mocht je dit dus super kut vinden zoek haar op ;).

Mijn lieve mentrix kwam ook al snel om het hoekje kijken. Nou zeg ik lieve, maar er waren echt veel mensen bang voor haar. Misschien was dat ook wel een beetje terecht, maar wat is zij een schat van een vrouw. Volgens mij heb ik haar niet zo veel over mij verteld, maar ze had mij stiekem wel door. Ik zat ten eerste gewoon ver onder mijn niveau en deed echt nooit wat aan school. Een beetje opletten in de les was voor mij al genoeg. Dit heb ik helaas heel mijn Mavo en MBO jaren vol kunnen houden, maar goed te veel informatie. Ik voelde aan alles dat ze alleen nog iets door had. Ze is één van de weinige mensen die heel mij doorhad. Zij hoort denk ik bij de paar mensen die heel dicht bij de echte Fabian is gekomen. Ze keek echt naar mij en niet zoals ieder ander naar mij keek. Onbewust nam ze mij echt op sleeptouw.

Trots hangt hij nog steeds op

Zij gaf mij ook onbewust het startsein van mijn afvaltraject. Mijn mentrix was namelijk een hardloopster. Zij vond het wel een leuk ideetje om naar de Colorrain 2013 te gaan. Nou waren er heel weinig mensen die mee wilde. Ik kan mij haar blik nog goed herinneren. Ze keek namelijk uit het niets in eens naar mij en vroeg of ik wel mee ging. Nou ben ik altijd wel in voor iets geks, dus natuurlijk ging ik mee. Een beetje rennen moest goed komen en vies worden door kleurpoeder vond ik alleen maar leuk. Stan en Jamy gingen gelukkig ook mee. Veder gingen nog drie andere mensen uit mijn klas mee en de neefjes van mijn mentrix. Zelf was ik ook heel blij dat Amber mee ging. Een andere vriendin waar ik ook heel veel mee omging , maar daar kom ik zo pas op terug. Het was echt doorbijten, maar we hadden het bijna in één stuk door gerend. Dat doorzetten en rennen voelde weer als vertrouwd. Die avond nam ik mij voor om af te gaan vallen.

De 75+ kilo hoorde helemaal niet bij mij. 3 a 4 maanden later zat ik bij de dokter. Mijn moeder vertrouwde mijn gezondheid niet helemaal. Deze jonge woog inderdaad niet meer boven de 75 kilo, maar woog nog maar 50 kilo. Nee, dit heb ik niet bereikt doormiddel van overgeven. Dit heb ik bereikt door deze maanden allen brood, avondeten en water te nuttigen. Bovendien besloot ik elke dag zo snel mogelijk naar school te fietsen. Dit was zo’n 25 a 30 km per dag. Gelukkig werkte dit enorm goed en ja ik ben er nog steeds super trots op.

Laat ik het nu maar eens even over Amber gaan hebben. Nou kan het zijn dat ze dit lees, dus even voor haar: Ja ik ga het ook eens een keertje over jouw hebben ;). Amber weet het zelf echt niet, maar door haar kon ik ook zo veranderen. Zij liet mij bijvoorbeeld zien dat je gewoon lekker je zelf moest zijn. Nou is Amber wel een gevalletje apart, maar wel lekker zich zelf. Met Amber heb ik ook echt de leukste gesprekken gevoerd. Uit die gesprekken is zelfs een Twitter kanaal ontstaan. Een kanaal die elke dag een feit over haar naar buiten gooide. Ik noemde het dan ook lekker simpel @amberr40feiten. Dat bleek later dus echt een succes te zijn. Veel mensen vonden het leuk om te lezen. Tegenwoordig is het volgers aantal naar 828 gezakt, maar in de Twitter tijden had ik er meer dan 1000. Later maakte ik nog een Twitter account. Dit keer weer voor haar, maar niet om over haar te tweeten. Dit keer had ik er eentje gemaakt om op een grappige manier te zeggen dat ik haar leuk was gaan vinden. Hiermee wilde ik niet een relatie bereiken, maar ik vond dat ze het moest weten. Misschien in jouw ogen heel gek, maar volgens mij vond ze het wel leuk om te horen. De manier was in ieder geval heel origineel. Veder was Amber gewoon een goede vriendin. Helaas niet zo hecht dat we elkaar na school nog spraken, maar het waren twee gezellige jaren.

Toen kwam in eens het einde van dit leuke jaar inzicht. Dit betekende iets heel leuks. We gingen met heel Mavo naar Oostenrijk. Dit was de perfecte manier om mijn jaar af te sluiten. Dit was één van de eerste keren dat mensen mij een beetje begonnen te kennen. Ik had nog nooit zo veel gepraat en kwam achter mijn sportieve kant.

Deze jongen wilde zich wel eens goed bewijzen. De kilo’s waren achter mij gelaten, dus kom maar op. Al zou ik helemaal kapot gaan ik zou de gene zijn die overal als één van de betere uit zou komen. Dat is mij ook echt gelukt. Ik was één van de weinige die de berg beklom op de fiets  en kwam als eerste aan, ik leek wel Spiderman bij het bergbeklimmen en hiken werd in eens hardlopen. Dit alles deed ik vooral met Eric. Hij was enorm sportief en wij begonnen naar elkaar te groeien. Na Oostenrijk zijn we ook echt goed bevriend geraakt. Zelf vond ik de Hiking echt heel bijzonder. Samen met Eric, Tim en de baas van Mavo vloog ik echt de berg over. Voor ik het wist stond ik in eens op het ijs gedeelte. Hierna ben ik letterlijk rennend met Eric en de teamleider  de berg afgegaan. Hier kreeg ik later veel respect voor. Moet stiekem nog steeds lachen dat de teamleider vol op zijn snufferd ging. Hij had ons avontuur later ook tegen mijn mentrix verteld.

In Oostenrijk gebeurde er ook nog iets anders. Ik werd verlief en drie dagen na Oostenrijk had ik in eens verkering met een meisje. Nou weten de meeste wel hoe dat is afgelopen, maar goed dit was nog in de normale tijd. Van die tijd heb ik echt heel erg genoten. Zo veel liefde had ik nog niet echt eerder gevoeld en ik kwam helemaal los. Dat was de laatste puzzelstukje wat ik nodig had.

Dankzij dit jaar kan ik zeggen: Hoi, ‘ik ben Fabian en ik ben gewoon mij zelf’.  Dit jaar zou mij altijd bij blijven. Nee, dit jaar zou ik nooit meer over nieuw willen mee maken, maar het is wel het jaar waar ik weer een vechtertje ben geworden. Dankzij dit jaar krijg ik tegenwoordig soms te horen dat ik lief ben en goed in het leven staat. Als iemand dit tegen mij zeg mompel ik het stiekem een beetje weg, maar ik vind het wel enorm leuk om te horen. Vooral van de mensen waar ik het graag van wil horen. Ben blij dat ik zo ben geworden. Misschien zijn de jaren er voor weggegooid, maar ik had het echt even nodig. Ik hoef niet populair te zijn. Ik wil gewoon mij zelf zijn en dat ben ik zeker!

Fabian van der Gijze

Natuurlijk kan je mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Hoe komt het dat er veel verschillende meningen over mij zijn (verleden)

In mijn online vriendenboek op mijn blog laat ik vrienden en vriendinnen  iets over mij zeggen. Nu is het nog niet echt te zien, maar heel veel mensen zien mij anders dan hoe andere mij weer zien. Dit is ook bij vrienden zo. Binnen kort komt er bijvoorbeeld eentje online van een goede vriend van de basis school. Hij kan niet de kanten die bijvoorbeeld Jamy over mij schreef, maar hoe komt dit eigenlijk. Daar gaat deze blogpost vandaag over.logo

Dit komt door mij en door de veranderingen qua persoonlijkheid en uiterlijk. De eerste verandering vond denk ik plaats toen ik bleef zitten in groep 1. Ik was niet meer zo vrolijk en wilde graag op mij zelf zijn. Thuis vond ik het heel fijn, maar als ik dan naar school moest vond ik het op het begin nooit zo leuk. Mensen die mij een jaar eerder hadden ontmoet zagen mij dus heel anders dan hoe mijn nieuwe vrienden mij zagen. Ondanks ik heel afstandig deed tegen anderen kreeg ik heel snel nieuwe vrienden en wilde veel mensen met mij omgaan. Ik was de oudste en dat zei toen blijkbaar heel veel. Later leerde ik echt goede vrienden kennen en werd weer heel vrolijk.

Kort daarna veranderde ik ineens heel erg. Ik wilde op de voor grond staan en heel veel vrienden om mij heen hebben. Dit was in groep 3. Ik werd heel vrolijk en kon eigenlijk met iedereen op schieten. Ik zong heel veel en kwam weer graag naar school. Eindelijk ging ik ook dingen leren. Niet alleen qua school zaken, maar ook dankzij mijn lerares dingen over muziek maken. Toen was ik al snel verkocht aan de muziekwereld. Ik ging toen ook op een cursus muziek waar je kennis maakte met muziek instrumenten.

Ja hoor het jaar er op veranderde ik weer. Ik kreeg aandacht voor meisjes. Ik had al (verkering) gehad in groep 1 en later ook in groep drie, maar in groep 4 kwam mijn interesses in het vrouwelijke geslacht. Ik was door de jaren heen best populair geworden op school en had veel vrienden en vriendinnen gemaakt. Dit jaar gaf ik voor het eerst echt veel aan dacht aan mijn vriendinnen. Tot dat ik eens moest onderduiken en moest vluchten. Dit klink heel raar, maar heb het hier uitgelegd. Toen ik weer terug kwam ben ik eigenlijk niet echt veranderd.

De jaren er op veranderde ik niet echt heel veel. Alleen ik praten wel heel veel met mensen. Ook kreeg ik hulp van een kinderpsycholoog. Dit maakte mij wat rustiger in mijn hoofd en veel volwassener en toen kwam ik in groep 8 terecht. Mijn klas veranderde heel erg en ik zelf ook. Ik wilde van school af en weer echt iets gaan leren. Ik was denk ik al te ver met mijn ontwikkeling om nog langer op de basisschool te zitten. Ik was het zat. De jaren er voor waren niet meer zo leuk geweest. Ik werd heel vaak ziek en de thuis situatie was niet heel gezellig. Mijn boosheid was gelukkig bijna helemaal weg en kon het bedwingen.

Toen ik echt op de middelbare zat veranderde ik compleet in iemand anders. Ik gaf niks meer om populair   zijn, maar meer op een paar goed vriendDalton website beelden29 (1)en. Ik werd heel stil. Later vind ik zelf te stil. Ik kwam heel veel aan en dacht door de rust heel veel na over de dingen die ik mee had gemaakt. Dit zette ik eigenlijk in de tweede door. Het ging niet echt goed met mij. Ik zat er echt door heen en knokte te veel van binnen om mij zelf te vinden. Wie was ik nou echt en wie wilde ik zijn.

 

Hier kwam ik in de derde klas van Mavo achter. Ik kwam gelukkig in een hele leuke klas terecht en vond hier mensen die echt bij mij pasten. Dit jaar vond ik mij zelf. Dat ik niet zo gaf om de mening van andere kwam sterk naar boven. Als ik mij zelf goed vond. Wie zou dat nou dan kunnen en mogen veranderen. Inderdaad niemand mocht dat. Ook kwam ik er achter dat ik heel graag mensen wil helpen. Ik leerde wat voor vrienden en vriendinnen ik om mij heen wilde en ik begon te begrijpen hoe je om moest gaan met mensen. Mensen moesten mij echt leren kennen en dan begrepen ze pas hoe ik ben. Iedereen zag mij anders en schatte mijn heel anders in dan hoe ik werkelijk ben. Dit begon ik zelf ook te doen bij mensen. Ik probeerde niet meer te oordelen over mensen, maar juist in hun te verdiepen. Toen ik dit over mij zelf ben te weten gekomen ben ik begonnen met mijn afvallen. De laatste paar jaar was ik heel dik geworden en dit moest er weer vanaf, want zo ben ik helemaal niet. Ik ging op mijn eigen dieet en dit werkte goed. Ik was binnen 4 a 5 maanden meer dan 20 kilo af gevallen en woog niet meer over de 75, maar 51 kilo.

Dit jaar ben ik terecht gekomen op het MBO en ben ik niet meer echt veranderd, maar meer door ontwikkeld. Mijn zelfvertrouwen is weer terug gekomen en ik durf weer voor mij zelf op te komen. Dit jaar durf ik ook echt te zeggen dat ik niet meer oordeel over mensen en al helemaal niet meer over andere praat. Mensen helpen doe ik nog steeds. Ik ben blij met mij zelf hoe ik nu ben en wil ook zeker niet meer veranderen.

Het is dus heel begrijpelijk dat er heel veel verschillende meningen over mij zijn. Elk jaar veranderde ik bijna wel en natuurlijk kent de ene persoon jou beter dan de ander.

 

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook, Twitter, Instagram, google+ en Bloglovin

 

 

Stan Winkelman (vriend/vriendinnen boek #2)

De derde klas was voor mij één van de leukste en mooiste momenten van mij leven. Hier zetten ik de eerste stappen om mij zelf te vinden. Ik had het zwaar met mij zelf en was erg stil geworden. In dit jaar leerde ik Stan kennen. Een vriend naar mijn hart. Iemand die zich zelf is en af en toe zonder na te denken iets doet of zegt. Dankzij hem kon ik weer lachen en dat heeft mij veel goed gedaan. Hij weet dit niet echt, maar dankzij die lach buien ben ik mij zelf weer tegen gekomen en weer wat normaler geworden. Dit heeft mij toen zo veel goed gedaan en ben dat jaar dan ook 20 kilo afgevallen(nog niet te zien op de foto haha). Hij is echt een van mijn beste vrienden en zou de momenten nooit hebben willen missen. Bedankt. Ps sorry voor de foto, maar kon het niet laten. Plus ik had geen foto van ons samen en ik had zoveel moeite gedaan om je school foto te krijgen, maar nu de vragen. Veel lees plezier. Hij kreeg mij in ieder geval bijna bij elke vraag aan het lachen, maar neem niet alles te serieus. Doen wij namelijk ook niet 🙂

Hoe heet je?

Stan Winkelman

Hoe oud ben je?

16 jaar

Welke stad/dorp woon je?

Strijen

Hoe heb je mij leren kennen?

School het eerste moment was magisch met je grote blauwe ogen die mij aan staarde in de klas en er was geen plek meer. Toen redde je mij van Ferdjodie de jongen die niks deed en toen opeen aller beste vriendjes.

Hoe zijn wij bevriend geraakt?

Ik ging naast je zitten en maakte vast een awkward opmerking en toen raakte we aan de praat met awkward opmerkingen door elkaar heen

Wat is het mooiste, leukste, grappigste moment met mij?

Heb je even, ik herinner niet precies waar het over ging maar jij maakte een opmerking en ik maakte een awkward opmerking Jermo deed er iets boven op waar Guido op stuk ging en Eric een Dick grap er van maakte en ik stuk ging waar Timmie nog meer op deed waar door we allemaal stuk gingen

Hoe zou je mij beschrijven?

Ehm, fabulous, grappig, slim, spontaan, dapper, eerlijk, helder, en je bent Fabian fabian is een woord apart

Wat zou je nooit vergeten aan mij?

Je onverwachte opmerkingen.

Wanneer was de laatste keer dat je mij sprak?

Lang geleden in de bus

Wanneer was de laatste keer dat je mij zag?

In de bus

Wat is negatief en wat is positief aan mij?

Je bestaat alleen maar uit positiviteit, maar van binnen ben je ook anders en dat uitende je niet naar iedereen. Dat zou je eigenlijk wel moeten doen

Hoe denk ik over jou?

Meest rare persoon die ik ooit heb ontmoet maar super lief kuch ego kuch

Lees hier de andere delen

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook, Twitter, Instagram, google+ en Bloglovin