Wanneer je meer verdient dan heel je gezin bij elkaar

Tegenwoordig werk ik fulltime achter de schermen. Hierdoor heb ik een vast inkomen en daar mag ik zeker niet over klagen. Alleen daarbij komt wel iets heel geks kijken. Van het ‘originele’ gezin verdien ik het meeste. Het is zelfs zo erg dat ik meer verdien dan alle gezinsleden bij elkaar opgeteld. Dat is iets om heel trots op te zijn, maar het is aan de andere kant ook stiekem te triest voor worden. Het hoort gewoon niet. Alleen al om die redde probeer ik mijn geluk zoveel mogelijk te delen met de mensen die mij lief zijn.

Mede door dat mijn ma altijd zo lief is voor andere, werden wij vroeger enorm veel geholpen. Haar vriendinnen en familieleden stonden altijd voor ons klaar. Het kwam soms echt uit de gekste hoeken. Heel vaak hoorde ik de zin ‘’wij kunnen het missen en helpen je graag’’. Die zin heb ik heel goed in mijn oren geknoopt. Voor mij beteken het namelijk heel veel. In mijn ogen vertelt het dat je altijd je geluk met geliefdes moet delen. Het hoef zeker niet altijd om geld te draaien. Geluk kan natuurlijk ook in je zitten en dan is een grote glimlach ook genoeg.

https://www.instagram.com/p/BmLT6DvlrJQ/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Ik durf wel te zeggen dat ik momenteel in de gelukkigste periode zit van mijn leven. Sta op met een lach en ga er ook weer mee naar bed. Dat gevoel wil ik alleen maar mee naar huis brengen. Gewoon even om mijn ma weer extra vrolijk en trots te maken. Zo reis ik meestal gelijk uit mijn werk door naar huis, wanneer ik een paar dagen vrij ben. Na zes lange dagen heb ik dat gewoon even nodig en thuis kunnen ze het ook wel waarderen. Dat denk ik tenminste. Deze periode ben ik echt nog meer een familie mens geworden. Ik wil mijn ma zo vaak mogelijk opzoeken en mijn lieve omaatje. Gewoon even het geluk met iemand te kunnen vieren en andere te zien glimlachen. Na ons avontuur is dit ook wel eens een mooie periode. Misschien raar om zelf te zeggen maar het was ook wel eens verdient hoor.

Alleen thuis is de struggling qua geld nog steeds te zin. De voedselbank speelt nog een belangrijke rol en er kan niet echt gespaard worden. Dat is enorm raar om te zien, want ik kan nu gewoon kopen wat mijn hartje begeerd. In de supermarkt zou ik niet hoeven op te letten welk merk ik nou weer in mijn mandje gooit. In de inleiding had ik het erover dat ik meer verdien dan heel mijn originele gezin bij elkaar. Daar bedoel ik mijn zus, mijn moeder en mijn vader mee. Van mijn vader weet ik dat die hier en daar wat rondzwerf en als het goed is niet echt meer werk, mijn moeder werkt maar dat is helaas niet genoeg en mijn zus kan helaas eventjes niet werken. Daar sta ik dan van een mooi afstandje naar te kijken. Elke keer voel ik stiekem weer een kleine traan voor hun. Met liefde zou ik met ze willen ruilen. Het is natuurlijk geen normale situatie dat ik dit als jongste kan zeggen.

https://www.instagram.com/p/BotKnmwCS1Y/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Zo probeer ik bepaalde dingen af en toe gezellig voor ze te regelen. Even mijn ma mee nemen naar iets leuk of iemand uit eten mee nemen. Zo nam ik mijn moeder weer eens gezellig mee naar de Chinees en trakteerde ik mijn zus op een wereldrestaurant. Ik wilde gewoon even met het huidige gezin weg en zij had het nooit kunnen betalen. Dat moest ze dan ook eerlijk zegen, maar wie ben ik dan om haar niet mee te nemen. Heb geen vriendin en mijn salaris wordt gewoon netjes gestort. Natuurlijk neem ik haar dan mee. Dat verdien ze ook zeker. Ik kan het niet anders over mijn hart verkrijgen. Zo zaten we dan lekker ouderwets weer eens met zijn alle in een all can you eat restaurant. Ik kan je vertellen dat ik straalde van binnen, want dit had ik nou echt even nodig. Daar kan niks tegen op en zulke momenten heb ik gewoon nodig.

Geld is maar iets kleins en ik echt er niet echt waarde aan. Alleen ik weet wel wat voor iets moois je er allemaal mee kan doen. Op zulke momenten maakt geld wel zeker gelukkig. Ik verdien meest dan wel het meest, maar dat maakt hun niet minder. Ben juist super trots om mijn moeder en mijn zus. Ze houden het mooi maar wel samen vol. Daar is het woordje trots ook alleen maar goed genoeg voor. Het blijft leerzaam en mooi om te zien. Alleen daarom zou ik alles met hun delen. Het is tijd om na al die zorg eens wat terug te doen 🙂

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Eindelijk kan ik kleding dragen wat ik gewoon leuk vind

Persoonlijk geef ik nooit zo om merken. Als iets er leuk uit ziet, dan is het gewoon leuk. Echter komt dit ook, omdat ik gewoon niet kon kijken naar merkkleding. Dat soort kleding was simpel gezegd gewoon te duur. Een normaal shirtje was al te duur. Je bent al blij als je weer even iets nieuws in de kast kon hangen. Al kon ik dat vaak niet zien als iets nieuws, want vaak hadden we het gekregen van vrienden. De kleding wat een ander niet meer aan kon of niet meer mooi vond. Die kreeg ik dan weer te dragen. Niet erg, maar ook niet leuk.

Wij hadden heel erg het geluk dat we enorm veel hulp kregen. Wanneer je aan de grond zit en alles opnieuw moet opbouwen heb je dat simpel gezegd gewoon nodig. Alleen ik heb ook zo mijn gevoelens. Met het feit dat we bijna geen geld hebben, heb ik nooit echt een probleem gehad. Persoonlijk had ik al helemaal geen probleem met de voedselbank. We hebben het nodig en het is een geweldige organisatie. Alleen ik kon er niet mee leven dat ik altijd maar weer in de kleding van andere moest lopen. Ik wilde het gewoon niet meer. Het deed mij gewoon pijn om mij zelf in de kleding te zien van een goede vriend.

Mede daardoor bewaarde ik al mijn oude kleding toen ik veel dikker was. Ooit zou ik er weer in passen en dan zou ik in ieder geval niet naar kleding moeten zoeken. Steeds zag ik die kleding stukken weer in mijn kast liggen tot dat ik ze eindelijk weer pasten. Het zat weer als gegoten. Ik hoefde geen nieuwe kleding, zolang de kleding maar gewoon van mij was. Zo liep ik heel wat jaar met dezelfde kleding stukken. Het zat lekker en het zag er nog goed uit. Zo heb ik tot de dag van vandaag nog steeds kleding in mijn kast hangen van vroeger. Vorig jaar droeg ik bijvoorbeeld nog gewoon joggingbroeken die ik in groep 8 al droeg.

De afgelopen tijd is er gelukkig een heleboel veranderd in mijn eigen financiële situatie. Ik kreeg een hoge studiefinanciering, had heel veel geluk met stagevergoedingen en kreeg goed betaald bij mijn baantjes. Ik werd zeker niet rijk, maar ik kon het geld wel laten rollen. Momenteel zijn we wat jaartjes verder, woon op mij zelf en heb een geweldige baan kans kunnen aanpakken. Het gaat gewoon goed. Ik een paar dagen terug toen weer de nieuwsbrief van Freshcotten binnen. Hier had ik ooit eens een vest gewonnen. Het is een bedrijf met dure merkkleding. Een bedrijf waar ik dus nooit mijn kleding zou kopen. Alleen ik dacht fack it, laat ik gewoon eens zelf kijken.

Nou was het toevallig ook nog eens zomersale, dus dat was mooi meegenomen. Ik besloot voor één keer gewoon echt te kijken naar wat ik leuk vond en niet zo zeer naar de prijs. Zodoende heb ik nu in ieder geval 5 leuke nieuwe kleding stukken binnen. Het klink misschien gek, maar ik was er oprecht een beetje trots op. Dat er een merkje aan vast zit boeit mij nog steeds niet. Het is vooral gewoon fijn dat ik kan dragen wat ik zelf leuk vind en ook zelf helemaal heb betaald.

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram