Waar is mijn vader nou weer?

Gisteren was het weer eens tijd voor mijn verjaardag. Nou heb ik nachtdiensten dus ik kon lekker overdag slapen en rondlopen. Het weer was perfect, dus mij hoorde je verder niet klagen. Dit soort dagen ga ik altijd een beetje terugblikken. Gewoon even lekker denken. Nou bleef ik dit keer wel bij een verhaal hangen. Mijn vader was namelijk op mijn verjaardag eens verdwenen. Hij had ruzie met mijn moeder en was toen weer eens voor een tijdje verdwenen. Gek genoeg bleef dat verhaal dit jaar enorm lang hangen.

Ik heb een lange tijd geleden ervoor gekozen om niet meer met mijn vader om te gaan. Persoonlijk kan ik je vertellen dat het één van mijn beste keuzes ooit was. Het was een last die van mijn schouders viel. Mijn vader probeerde vroeger elke verjaardag weer contact te maken. Begrijpelijk, maar voor mij een enorme last. Ik keek mede daardoor altijd enorm tegen mijn verjaardag op. Gelukkig doet die dit al een tijdje niet meer, al had ik er dit jaar wel weer een beetje vrees voor. Ik weet niet hoe mijn vader er nu bij zit, maar hoe ik hem ken had hij dit jaar ineens wel weer wat kunnen laten horen. Weer eventjes proberen en zichzelf te laten horen.

Zo sliep mijn vader dus weer even mijn hoofd in. In die tijd hadden mijn vader en mijn moeder heel veel ruzies. Het alcoholprobleem was toen echt op zijn hoogte punt. Regelmatig verdween mijn vader toen even voor een dagje. Als kind had ik alleen nooit verwacht dat dit ook op mijn verjaardag zou plaats vinden. Stel je maar even voor dat je weer een klein kind bent. Je wordt wakker om je verjaardag te kunnen vieren, je ziet je vader nergens en je moeder zit in de stress. Het was heerlijk dat mijn familie in de middag zou komen, mar de belangrijkste ontbrak gewoon. Ik en mijn moeder hebben hem dit zo kwalijk genomen. Hij hoorde er gewoon te zijn. Een kind moet niet op zo’n dag uitleggen aan zijn vrienden en/of familie waarom je vader er niet is.

Denk dat dit stiekem ook een redde is dat ik niet zo veel geef om een verjaardag. Het veroorzaakt toch een krasje en per jaar verdwijnen er toch weer een paar mensen uit je leven. Vroeger wist ik dat mijn oma en opa er altijd wel bij waren, maar die hebben we natuurlijk de afgelopen dagen ook verloren.

Voor mij is het in ieder geval wel een streven dat ik nooit een verjaardag ga missen als ik ooit een kind heb. Dat zal ik hem of haar in ieder geval niet aan willen doen. Je hoort er ook gewoon bij te zijn. Niet vluchten vanwege je eigen problemen!

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Daar is dan eindelijk die 21 jaar

13 mei 1998 kwam deze kleine gup eindelijk ter wereld. Dat is vandaag dus precies 21 jaar geleden. Persoonlijk geef ik nooit echt om mijn verjaardag en al helemaal niet om mijn leeftijd. Zoals je hier op mijn blog kan lezen, verliep mijn leven vaak anders dan die van andere. Door deze gebeurtenissen werd ik al snel in et diepe gegooid en werd ik veel te vroeg volwassen. Ben ik zelf ergens heel blij mee, alleen andere mensen begrepen dat nooit. Die zeiden dat ik mijn mond moest houden en niet met volwassenen moest bemoeien. Ik was hier altijd enorm boos om. Om die redde boeide mij maar één leeftijd en dat is 21 jaar.

Afgelopen jaar is mijn leven enorm veranderd. Ineens woonde ik in Hilversum, werk ik fulltime en ben ik alweer een jaartje single. Door die verhuizing gaat mijn verjaardag dit jaar er heel anders uitzien. Normaal gesproken ben je lekker de hele dag bij je gezin. Dit jaar heb ik nachtdienst, zit ik in mijn kamertje van 8 vierkante meter en ga ik niemand van thuis zien. Ik ben benieuwt hoe ik dat ga oppakken. Normaal gesproken hou ik het lekker een beetje geheim, maar dit jaar had ik er ergens wel zin in. Juist, omdat ik die 21 jaar eindelijk eens bereikt heb.

Ach ja we gaan het allemaal wel zien. Volgend weekend ga ik het in ieder geval wel lekker thuis vieren. Ben benieuwt wat deze dag gaat brengen. Zie eigenlijk alleen mijn collega’s, maar je weet nooit wat de dag gaat brengen. Als je 21 jaar bent wordt je in ieder geval in alle landen officieel als volwassen gezien. Die lange reis kan dus snel gaan plaats vinden. Daar kijk ik dan persoonlijk weer heel graag naar uit.

Nou we hebben het eerste gedeelte van de verjaardag in ieder geval overleeft. Een paar collega’s kwamen zingen voor mij en even een knuffel geven. Vind ik stiekem ergens wel leuk, al hoefde het van mij zeker niet. Wel wil ik één verassing alvast benoemen. Mijn moeders vriend had ik namelijk voor zijn verjaardag een brief gegeven. Nou verraste hij mij ook met een brief. Ik vind dit echt enorm lief en mooi. Waardeer het ook echt enorm. Iemand moet het toch maar even doen en ook echt durven. Vandaar verdient de brief zeker een plekje op mijn blog en de stempel mooiste cadeau

Ben jij een liefhebber van verjaardagen of duik je liever onder?

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Voor je het weet staat je verjaardag weer voor de deur

Gisteren was het weer eens zo ver hoor. Mijn verjaardag stond weer voor de deur. Zo’n twintig jaar geleden kwam ik op 13 mei te wereld. Nou wat een feest was dat zeg. Ze wisten toen nog niet wat ze op de wereld gezet hadden 😉Nee, ik ben die dag serieus dankbaar. Ik had dit allemaal niet willen missen. Al heb ik totaal niks met mijn verjaardag. Ik voel de dag en de leeftijd gewoon niet meer zo.

Door de jaren heen is het er een beetje bij ingeslopen. Het begon een beetje richting te scheiding. Er speelde toen de tijd heel veel rond mijn verjaardag. Da man die er hoorde te zijn vluchten even uit huis. De verjaardag werd gevierd, maar wel zonder de man des huizes. Ja, leg dat maar eens een kind en de visite uit. Gelukkig liet mijn mams het wel altijd door gaan. De liefste vrouw bleef gelukkig altijd. Alleen of ik mij die verjaardag echt jarig voelde, zal ik niet weten. Er miste eigenlijk iets te groot.

De afgelopen jaren kijk ik heel anders tegen mijn verjaardag aan. Ik zie het meer als de dag met mensen waar ik enorm veel omgeef. Alleen de grootste vielen helaas af. De mensen waar ik echt naar uit keek. Toen werd het meer een dag waar ik mensen op miste.  Een paar verjaardagen konden door gebeurtenissen niet door gaan. Vanaf dat moment verloor ik de lol er eigenlijk helemaal in. Leeftijd is maar een getal. Ik leef liever gewoon zoals ik mij voel. Zo bijzonder vind ik 13 mei niet. Het is een datum zoals elke andere datum. Het is alleen een datum waar je gemeende berichtjes op krijg en wat het moet maar berichten. Verder is alles het zelfde als alle andere dagen

Dit jaar keek ik er ergens wel naar uit. Alleen het jaar verliep zo apart. Het ene hoofdstuk verliep en een ander begon juist weer. Gelukkig was dit qua connecties en vriendschappen echt een hele leuk jaar. Dat waardeer ik enorm aan dit jaar. Ondanks alles verliep dat echt heel goed. Dan maak je automatische weer leuke nieuwe dingen mee. Alleen blijf het natuurlijk wel een beetje jammer dat ze overal en nergens vandaan komen. Het afspreken en uitnodigen wordt dan gewoon te lastig. Nou ben ik momenteel sowieso even niet echt in de feest stemming, dus we hebben de verjaardag maar even verschoven. Waarschijnlijk vier ik het gezellig samen met mijn moeder. Samen met haar vind ik het niet erg. Sta graag naast haar.

We gingen gelukkig wel nog naar één van mijn voordelen. Even gezellig langs mijn grootste/kleinste fan. Mijn lieve omaatje. Ze zit tegenwoordig in een observatie huis, dus ze kan zelf niet meer echt weg. Ik voel dan heel veel drang om bij haar te zijn. Als ik mee kan, dan wil ik ook echt mee. Voor je het weet kan het niet meer. Een mooiere persoon om deze dag mee te delen is er dan bijna niet hé. Steun van beide kanten die altijd door zal gaan. Ja, op mijn verjaardag ben ik graag bij deze mensen. Mensen die ik lief heb en enorm waardeer.

Wel moet ik één iemand sowieso nog even bedanken. Waarschijnlijk is ze weer de eerste die dit leest, dus ze krijg het gelukkig sowieso te lezen. Ja, Demi ik ga je weer bedanken. Je kaartje en berichtjes hebben mij dit jaar zeker geraakt. Ik waardeer dit enorm. Ze kwamen steeds weer op het juiste moment. Ze doen meer dan je waarschijnlijk zelf door heb. Bedankt hier voor

https://twitter.com/creabeaatje34/status/995437537299783680

Daarnaast natuurlijk ook een grote bedankje voor de mensen die er aan gedacht hebben. Ik geef dan niet zo veel om mijn verjaardag, maar de berichtjes waardeer ik zeker.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mijn beste vriendin werd 18 (heden

Gisteren was het dan eindelijk weer zo ver. Ik ging dan eindelijk weer eens na een jaar Jamy zien. Laten we zeggen kleine meisjes worden groot. Ze werd namelijk net als mij 18 jaartjes jong. We zouden eigenlijk vrijdag af spreken, maar dat ging niet door. Ze nodigde mij toen uit voor haar verjaardag. Wij weten echt heel veel van elkaar, maar toch waren we nog nooit bij elkaar thuis geweest. Dit werd dan toch de eerste keer.

Vrijdag was voor mij een lange dag. Vrijdag heb ik ook niet mijn bed in de avonds gezien. Nee, die zag ik pas om 6:30 zaterdag. Snel had ik mijn wekker gezet, zodat ik overdag nog veel kon doen en in de avond op de fiets naar Jamy kon vertrekken. De dag vloog voor bij en voor ik het wist zat ik op de fiets. Stiekem was ik wel een beetje zenuwachtig. Normaal ben ik de laatste tijd nooit zo goed in zulke sociale gelegenheden. Het liefst ken ik niemand of juist iedereen. Natuurlijk moest ik even testen hoe hard ik nog kon fietsen. Na al het trainen voor Road to is mijn conditie echt weer gegroeid. Dat heb ik inderdaad gemerkt. Rond acht uur begon het. Ik was natuurlijk al om half acht te vroeg op bestemming. Toen besloot ik eerst nog even aan een waterkant te zitten. Even tot rust komen van de reis en genoeg moet verzamelen om straks aan te bellen.

Ondertussen was het alweer vijf voor acht geworden. Het werd maar eens tijd om te gaan. Via Google Maps had ik al bekeken waar ze woonden, dus ik wist het al ongeveer. Per toeval kwam ik in eens voor haar deur uit. Ik belde aan en ja hoor. Jamy deed op. Ik zat in één keer goed. Één andere vriend van haar was erg blij, want die was ook bang dat hij het niet kon vinden. Doordat we buiten stonden wist hij gelijk waar we moesten zijn. Snel gaf ik mijn cadeautjes. Was erg benieuwd wat ze er van zou vinden. Ik had namelijk een kaart geschreven en daarbij een film bon om samen eens naar toe te gaan. Ook gaf ik haar een Nutella pot van 825 gram. Jamy was laats nog al teleurgesteld naar huis gegaan van het Nutella festival. Ik moest die pot gewoon voor haar kopen.

Boze Jamy op facebook

Gelukkig kon ze mijn handschrift nog lezen en kon ze het grapje echt waarderen. Ze gaat nu twee weken op vakantie, maar als ze terug kom heeft ze voldoende Nutella. Als goede gastvrouw kreeg ik gelijk een watertje van haar. Eindelijk ontmoeten ik de ouders van Jamy. Dit vond ik zelf wel eens leuk en ook heel mooi. Jamy en ik hebben echt veel besproken vroeger en ook zeker over haar ouders. Nou kon ik de mensen toch eens in het echt ontmoeten. Tot mijn verbazing was ik vrij snel op mij gemak. Natuurlijk kon ik niet overal mee praten, maar als het kon deed ik het ook. Zo leer je toch weer eens nieuwe mensen kennen.

Één vriendin van  Jamy had een eigenbedrijf begonnen. De zaken vrouw zorgde gelijk dat haar vriendin van mijn blog wist. Wie weet konden we wat voor elkaar betekenen. Zelf heb ik het in het openbaar niet zo vaak over mijn blog en ik zeg al helemaal nooit dat ik groot ben/goed. Jamy zei dit wel tegen haar. Hier stond ik echt verbaast van. Natuurlijk wist ik wel dat ze mijn blog af en toe las, maar zulke lieve woorden over mijn blog hoor je niet vaak. Natuurlijk ben ik nog niks in dit bloggers wereldje, maar het was leuk en lief om te horen. Wie weet komt er inderdaad ooit wel eens een samenwerking. Je weet het nooit.

Toen ik mijn tweede glas water nam en een paar mensen aan het bier gingen. Kon ik de vraag al zien aankomen. Wil je misschien ook een biertje. De laatste tijd kan ik die vraag heel simpel af slaan. Sorry, ik drink niet. Op de vervolg vraag die altijd volgt kan ik ook altijd heel snel antwoord geven. Mijn vader was een alcoholist en ik heb toen besloten nooit te drinken. Het fijne er van was dat iedereen het direct begreep en geen één moment er meer over begon. Normaal moet ik het een paar keer weigeren, dus mijn complimenten.

Haar moeder kwam naar de IMG-20160724-WA0004jongeren tafel gelopen. Buiten hadden ze een canvast neergelegd en verf. Hier op mocht je teken of iets schrijven waar je Jamy aan herinnerde. Echt een super leuk en een mooi idee. Dit deden ze blijkbaar altijd bij speciale leeftijden. Uit eindelijk is het ook echt een mooi doek geworden. Dit ga ik zeker onthouden, want ik vind het echt iets moois hebben. Zelf schreef ik Coller run op en groetjes Fab.  Natuurlijk weer helemaal fout opgeschreven, maar zo ben ik wel extra herkenbaar.

Het grappige vond ik dat ik als enigste niet dronk. Andere gaan dan toch iets makkelijker praten. Zodoende hoor je nog eens wat verhalen. Hun voordeel is dat ik niks door lul en ik haal er weer super veel plezier aan. Later op de avond staken ze een klein nep haardvuurtje aan. Ik kreeg een stokje en marshmallows. Tegen zoete dingen hoor je mij geen nee zegen, dus daar ging ik dan. Zelf had ik het nooit gedaan, maar door brandje steken van vroeger wist ik wel een beetje hoe het werkte. Van mijn voorgangers was hij namelijk in brand gegaan. Je moet zoiets nooit stil houden. Zolang je blijf draaien en er zuurstof rond laat gaan. Kan het nooit snel in de fik vliegen. Toen hij dan eindelijk klaar was kon ik gaan proeven. Natuurlijk vond ik het super lekker.

Uiteindelijk ging haar familie rond 0:00 weg. Toen iedereen afscheid aan het nemen was. Zag ik haar vader in zijn eentje opruimen. Dit kan ik nooit over mijn hart verkrijgen en moest hem gewoon helpen. Hij was super moe en kon dit nooit snel in zijn eentje weg krijgen. Natuurlijk weigerde hij mij hulp, maar daar heb ik mooi geen oor naar. Als ik kan helpen dan doe ik dat. Toen ik iets naar binnen ging brengen hoorde ik hem iets heel moois en liefs zegen tegen zijn vrouw. Hij kon het echt waarderen, want hij zei dat ik super lief bezig was en hem hielp. Heel af en toe word ik echt door iets geraakt. Toen ik dit hoorde mag je van mij weten dat ik stiekem wel een traan van binnen kon laten vallen. Achteraf heb ik hem nog even apart genomen en een klein gesprekje met hem gehad. Ik moest hem gewoon even eens persoonlijk spreken.

Het was ondertussen al rond 1 uur en met een fiets tocht van 30 a 45 minuten moest ik ook maar eens vertrekken. Ten slotte moest ik nog een blog post schrijven. Jamy stond gelijk al te stuiteren met de vraag of het over haar verjaardag zou gaan. Zelf had ik er ook al over na gedacht, maar ik had geen foto’s gemaakt en ik blog zulke dingen niet zomaar. Toen ze mij een soort van goedkeuring gaf had ik gelijk mijn onderwerp. Zelf ben ik nooit zo goed in op foto’s staan, maar Jamy regelde gelijk een paar leuke foto’s. Als laatst gingen we ook samen op de foto, dus er bestaan nu twee foto’s van ons samen 🙂

jamy en ik

Gelukkig kan ik nog snel fietsen, dus ik was alweer binnen 20 minuten van Barendrecht naar huis gefietst. Gelijk even een douche gepakt en Jamy bedankt voor de leuke verjaardag. Ik heb het oprecht heel leuk gehad en het was echt weer gezellig/leuk om haar weer eens te zien. Moeten we zeker vaker doen.

Ten slotte wil ik nog even iets tegen Jamy en haar gezin zegen. Waarschijnlijk gaan de meeste niet snappen waar het over gaat, maar hun wel. Ik moet echt gewoon even zeggen dat jullie gezin echt heel mooi en lief is. Je ziet hoeveel jullie voor elkaar betekenen en hoe sterk jullie zijn. Via verhalen heb ik jullie goed mogen leren kennen en nu dan eindelijk eens in het echt. Jamy heeft echt nooit gelogen, want wat heef ze een lieve moeder, vader en natuurlijk een hele lieve broer. Hopelijk komen de mooie jaren er snel aan. Natuurlijk weet ik niet hoe jullie je voelen, maar geloof me ik kan mij heel goed in jullie verplaatsen. Het heeft mij in ieder geval echt diep van binnen geraakt. Tegen Jamy heb ik het al vaak zat gezet, maar jullie hebben echt een plekje in mijn hart 🙂

Open af en toe iets meer je ogen in dit leventje 😉

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Help Ik ben vandaag achttien jaar geworden (heden)

Als je dit op 13 mei 2016 lees klopt de titel. Ik ben achttien jaar geworden en ik vind er niks aan. Iedereen kijk er altijd er naar uit om achttien jaar te worden. Ik zie wel voor delen, maar ook een hoop nadelen. De laatste dagen zag ik de dagen steeds meer af nemen. De achttien jaar kwam steeds dichterbij en vandaag is het dan toch echt zo. Ook wel jong volwassen genoemd. Ik kan je vertellen het voelt echt niet anders hoor. Nou misschien mijn portemonnee wel.

Als je achttienjaar word veranderd er in eens zo veel. Terwijl je zelf niet in eens anders ben of voel. Je bent voor de wet officieel nog niet een volledige volwassenen, maar toch moet je alles gaan betalen. Volwassen zijn vind ik ook een groot woord. Zelf zag ik mij nooit minder dan een volwassen man of vrouw. De meeste volwassenen hadden veel minder mee gemaakt dan mij en sommige mensen was ik ver te boven met mijn gedachten gang. Sommige mensen voelen zich veel te goed voor andere en een kind stelt al helemaal niks voor. Ik heb het altijd met mijn blog opgekomen voor jongeren en dat zal ik zeker blijven doen. Jongeren worden nog steeds te veel onderschat. Er zijn een hoop jonge mensen die werkelijk iets kunnen of al beteken in de wereld. Het voordeel van achttienjaar is wel dat andere meer naar mijn mening gaan luisteren. Al vind ik het wel belachelijk dat je daar eerst volwassen moet voor worden.

Op het begin zei ik al dat ik het wel ga voelen aan mijn portemonnee. Zoals het er nu uit ziet is dit in mijn geval juist in mijn voordeel. Eerst had ik helemaal geen inkomen. Nu krijg ik maandelijks geld gestort voor mijn studie en om rond te komen en natuurlijk mijn stage vergoeding, maar dat heeft niks met mijn leeftijd te maken.

Op het moment dat ik dit schreef was het nog net 12 mei, dus ik kan later pas echt vertellen wat er is gebeurd. Toch hoop ik vandaag op één ding. Dat mijn vader zich lekker rustig hou. Meestal op mijn verjaardag gaat hij in eens weer contact op zoeken en daar zit ik echt niet op te wachten. Dit is eerlijk gezegd toch de grootste reden dat ik zo slecht tegen mijn achttiende verjaardag keek. Ik kan het er nu niet echt bij gebruiken.

Het leukste vind ik dat ik mijn familie weer zie. Ik vind het altijd heel gezellig om een verjaardag te geven. Natuurlijk kreeg ik ook heel vaak de vraag te horen of ik een feest ging geven voor vrienden. Ik doe dat niet. Ik nodig mensen uit die mij dierbaar zijn en daar hou ik het wel bij. Van mij hoeft er niet een groot feest te komen die tot laat in de nachten duurt. Zo ben ik gewoon niet. Zie de reden niet echt om een groot feest te geven. Blijf tot slotte toch lekker nuchter.

Vandaag heb ik wel al een hele leuke dag gehad. Mijn stagedagen Snapchat-8348735976615231220zijn van maandag tot donderdag, dus vierde ik het daar al een dag eerder. Ik ben altijd de eerste die van mijn afdeling er is. Dat was vandaag ook weer het geval. Zonder na te denken zetten ik mijn twee taarten neer en pakte ik een glas water. Een collega feliciteerde mij met een grote lach. Ik dacht dat het door de taarten kwam, maar in eens zag ik het. Op de kastjes hingen flyers met mijn hoofd er op. Heb ik weer dacht ik. Vanwege mijn opdracht zat ik vandaag in mijn baas kantoortje. Hij was vandaag vroeg. Hier door liepen wij tegelijkertijd naar zijn kantoor. Hij zei in eens heel verbaast wat is dat nou weer. Ja hoor. Overal hingen die flyers in zijn kantoor en alles was versiert.

Snapchat-1933787862348928641

De dader kon maar één iemand zijn. Ik liep direct naar mijn verdachte toe. Ze begroete mij gelijk met een grote glimlach. Hoe kon het dan ook anders. Zij had het allemaal op gehangen. Ik vond het echt heel lief van haar. Ze bezorgde mij in ieder geval een lach op mij gezicht. Al was het wel een beetje vreemd om de hele dag over al mijn gezicht tegen te komen.

Ook werd er voor mijn verjaardag een extra pauze geregeld waar iedereen van de taart kon eten. Tot mijn verbazing kreeg ik ook een vvv-bon. Ik ga het weer zeggen hoor. Ik heb de leukste stage met hele lieve collega’s. Het was echt heel leuk om het met hun te vieren.

Toen ik thuis kwam hingen er ook in eens allemaal slingers op. Mijn zus had alles opgehangen. Ondanks haar gezondheid wilde ze mij verassen. Echt super lief van haar. We hadden vroeger wel vaak ruzie, maar ik kon mij geen betere zus wensen.

Snapchat-2535237278912677523

Als je afvraagt wat je aan mij kan geven voor mijn achttiende verjaardag. Deel dan maar mijn site via je sociale media. Nee hoor 😉 Ben super blij met wat ik heb en de lieve mensen om mij heen. Nu ga ik dan toch maar naar mijn bedje toe. Lekker slapen. Hoe sneller ik weet wat de dag mij heeft gebracht. Uiteraard zal ik dit delen via mijn blog.

Nog een fijne dag toe gewenst en laat een ander nooit je leeftijd bepalen 🙂

Fabian van der Gijze