Het eerste vak die mij echt liet na denken

1001004002766520Gisteren kreeg ik voor het eerste burgerschap op school. Eigenlijk ging ik met een goed gevoel naar deze les toe. Verdiepen in de maatschappij vind ik altijd heel interessant. Eigenlijk zijn er meestal maar weinig hoofdstukken bij zo’n vak wat ik niet interessant vind. Mijn verwachtingen waren dus hoog toen de les begon, maar werden deze ook waargemaakt

Het was natuurlijk de eerste les en net als altijd is dit een kennismaking les zowel  met de docent en het vak. We kregen te horen waar de eerste paar lessen over zouden gaan. Toen ik dit hoorde werd ik eigenlijk heel blij. Het eerste hoofdstuk gaat namelijk over het internet en alles wat daar mee te maken heeft. Het ging halverwege de les over je privacy. Mijn docent vertelde dat wij dit eigenlijk niet meer hebben. Alles is wel te vinden over je. Ik moest hier eigenlijk wel om lachen, want als je een persoonlijke blog  maak waar je letterlijk alles verteld over je verleden en over het heden heb je niet veel privacy. Zelf vind ik privacy niet meer zo heel erg belangrijk. Natuurlijk heb ik ook zo mijn grenzen, maar andere mogen best veel weten over mij. Hierdoor kan ik juist mensen mee helpen en dat vind ik mooi om te zien.

Wel zet zo’n les mij altijd aan het denken. Hoe belangrijk vind ik bijvoorbeeld mijn mobiel. Zou ik nog zonder kunnen. Eerlijk gezegd denk ik van wel. Zelf vind ik het namelijk heerlijk om rust te hebben en even geen berichten te ontvangen. Het zelfde geldt niet voor een laptop/computer. Alles doe ik eigenlijk op deze apparaten. Ik gebruik het voor werk, school, ontspanning en als bron. Door mijn dyslexie doe ik letterlijk alles op mijn laptop voor school. Mijn boeken zijn digitaal, mijn huiswerk maak ik digitaal en mijn toetsen ook. Voor mijn blog ben ik elke dag wel bezig op mijn laptop en ik wil af en toe gewoon even ontspannen door bijvoorbeeld een YouTube filmpje te kijken.  Nee zonder mijn laptop zou ik niet kunnen.10darkestdeepestpartsoftheinternet

Vind ik het erg dat ik eigenlijk zo afhankelijk ben aan een laptop, mobiel en eigenlijk gewoon aan alles wat met internet te maken heeft. Nee eigenlijk niet. Oke het is een verslaving, maar het beïnvloed niet mijn leven en gezondheid. Je kan ook eigenlijk niet meer zonder internet. Eigenlijk is internet haast overal voor nodig. Bijna alles staat in verbinding met het internet.

Om deze rede hou ik altijd zo van zulke vakken. Ik leer hier altijd wel iets en het zet mij aan het denken en denken doe ik graag. Als het aan mij lig dan is één uurtje wel iets te weinig, want de les is mij echt goed bevallen. Dit was ook één van de eerste keren dat ik echt dacht wat is deze docent goed. Zijn stem was goed, zijn presentatie op het bord en hij kon ook nog eens goed vertellen. Beter kon dit vak eigenlijk worden gegeven. Ik kijk zeker uit naar de aankomende lessen.

 

Heb jij eigenlijk wel eens hier over na gedacht? Kan jij nog bijvoorbeeld zonder mobiel of laptop en waar gebruik je dit eigenlijk allemaal wel niet voor? Ooit door gehad dat jij eigenlijk ook (verslaafd)ben. Wil je hier iets over kwijt laat het dan vooral even achter in de reacties.

Bedankt voor het lezen en hopelijk tot ziens. De blogpost ban morgen is zeker een aanrader om voor terug te komen. Ik doe namelijk mee aan een campagne. Benieuwd welke? kom dan zeker morgen terug.

 

Groetjes,

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook, Twitter, Instagram, google+ en Bloglovin

Dans workshop van Lorenzo Elsetak (heden)

Vrijdag 4 september was de afsluiting van kennismaking week voor mijn nieuwe opleiding. Ik ging naar school met het idee dat ik zou leren mij zelf te verdedigen. Hier had ik mij de dag ervoor ingeschreven met een paar mensen uit mijn klas.  Toen we binnen kwamen zag ik gelijk dat niemand zich had ingeschreven voor breakdance en rappen. Ik zei dit nog lacherig tegen de mensen waar ik mee om ga.

Voor dat we zouden  starten met de workshop spraken een paar leraren ons toe. Ook de man van de workshop breakdance. Hij stelde zich voor als Lorenzo Elsetak van de dansgroep Groovekings. Toen hij dit zei wist ik gelijk wie hij was. Dit komt omdat ik altijd naar de Dinoshow keek en de dans groep die altijd het eerste stuk kwam heten Groovekings. Later zei hij dit ook in zijn praatje. Hij legde uit dan breakdance niet echt breakdance was maar een dansworkshop met verschillende dansstijlen.

Toen hij klaar was met praten hoorde je gelijk overal. Oo wat is hij knap zullen we ons daar in schrijven. Ook de mensen waar ik mee naar zelfverdediging zou gaan. De mensen waar ik mee omga en in een andere groep zaten wisten het gelijk zeker. Ik schrijf mij in voor de dansworkshop. De mensen die twijfelde hadden geen kans om veder te twijfelen, maar werden er gewoon in geschreven. Zelf wilde ik dit eerst niet, maar ik dacht later waarom ook niet. Ik kan mij toch al zelf verdedigen door judo. Mijn naam werd er dus ook bij geschreven.

Ik kan totaal niet dansen, dus ik ging maar achterin staan met twee andere uit mijn klas. Lorenzo had mij eerst niet gezien. Tot dat er twee andere jongens zich er bijvoegde. Toen zei hij gelukkig eindelijk ook nog twee jongens. Toen besloten de twee meisjes naast mij te zeggen. Hij is er ook nog. Iedereen keek gelijk mijn kant op. Volgens mij werd ik gelijk rood, maar we begonnen gelukkig. Ondanks ik niet echt kan dansen deed ik maar gewoon mij best. Vond het achteraf super grappig en leuk om weer eens een dansworkshop te krijgen. Achteraf ging iedereen met hem op de foto, dus ik dacht laat ik het ook maar doen. Ondanks ik altijd super lomp op foto’s sta. Ik word altijd super verlegen op foto’s, maar ik heb het toch maar gedaIMG-20150904-WA0000an.

 

Toen iedereen klaar was met zijn of haar workshops aten allIMG-20150904-WA0002e klassen gezamenlijk in de kantine. Het moest een soort van picknick voor stellen. Iedereen had iets mee genomen. Was dus bij elkaar een super leuke dag. Ik weet het zeker ik ben klaar voor mijn nieuwe opleiding. Laat de sommen maar komen.

 

Fabian van der Gijze