Persoonlijk vind ik vertrouwen altijd een lastig woord. Dit komt natuurlijk door de dingen die je mee maak. Toch vertrouw ik wel heel veel mensen. Niet te veel, maar net genoeg mensen. Wel duurt het altijd even voordat ik iemand vertrouw. Even iemand eerst door en door leren kennen. Dat is denk ik voor de meeste mensen wel hetzelfde geval. Even eerst aftasten wat je aan de ander heb en wat de klik is. Echter vind ik één ding wel lastig om los te laten. Wat als die vertrouwen ineens veranderd. Keer op keer krijg je signalen, maar soms kan/wil je het vertrouwen gewoon niet kwijtraken.

Ik denk echt heel veel. Over alles en nog wat kan ik uren liggen denken. Dat vind ik meestal echt heerlijk. Alleen op dit gebied vind ik het nooit heel chill. Zeker niet op het gebied van sommige mensen. Het is zo jammer dat je vertrouwen soms steeds minder in iemand wordt. Je gaat je gespreken toch anders voeren. Je wordt wat schuwer en je kijkt met andere ogen naar die persoon. Dan moet je er ook nog eens voor zorgen dat diegene er niet achter kom. Al is dat soms juist wel een voordeeltje. Dan kan je erover praten en hopelijk achter dingen komen.

Je mag best weten dat ik de laatste tijd daar weer heel veel over zit te piekeren. Van mij zelf mag ik iemand niet zomaar beschuldigen van bedrog en liegen. Alleen het ligt zo erg voor de hand dat dit wel het geval is. Dit zijn dan echt van die dingen die mij persoonlijk enorm kunnen raken. Gelukkig ben ik de laatste tijd persoonlijk erg rustig geworden. Alleen in deze gevallen voel ik het vuur weer branden vanbinnen. Het liefst sla ik dan een tweede gat in mijn deur. Gelukkig kan ik dan wel nog een plekje vinden waar ik rustig blijf. Na een tijdje kan ik dat plekje dan gelukkig weer groter maken.

Tegenwoordig komt er aan de andere kant ook een andere vorm van vertrouwen bijgekomen. Mensen vertrouwen mij soms met hun grootste geheimen of gewoon met wie ze zijn. Ik doe mijn uiterste best om die vertrouwen nooit te beschadigen. Het is een stukje puurheid wat ik heel mooi vind. Ik hou van die persoonlijke kanten en de mooie verhalen. Ik kan verliefd worden op een persoon, maar ook heel makkelijk op een verhaal. Sommige verhalen kan je zelf al raden, maar de beste verhalen zijn diep in de personen verstopt. Dan is het toch mooi als mensen het zelf met jou komen delen. Soms kennen ze mij niet eens persoonlijk. Het kan soms gewoon een bedankje zijn, vanwege dat ik hier alles deel.

Daarom blijf het woord vertrouwen voor mij een heel gek woord, maar wel een heel mooi woord. Als het er is dan is het heel mooi, maar als je het kwijtraak is het te triest voor woorden. Nou hoop ik stiekem maar gewoon op een goed einde. Net als ieder ander blijf je daar toch maar gewoon op hopen. Anders kan je net zo goed gelijk de handdoek in de ring gooien 😉

Fabian van der Gijze

 

Eén gedachte over “ Vertrouwen

  1. Ik herken me zeker in een groot deel van je verhaal. Vertrouwen schaadt best makkelijk, zeker wanneer mensen je pijn doen op een manier die je niet had verwacht. Maar bij sommige mensen vertel je dan ook niet zoveel, omdat je het gevoel hebt dat je diegene niet kunt vertrouwen, of een stuk minder dan bij een ander. Ikzelf ben iemand die dat wel doorheeft, en dan ook wel weet aan wie ik wat kan vertellen, en aan wie ik het ook liever vertel. Een mooi eerlijk stuk weer, maar ik ben ook niet anders van je gewend 😉 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.