Mocht je mij ergens op volgen is het je sowieso opgevallen. Ik was anderhalve week vol aan het genieten in België.  Het werd mij gegund om een hele mooie, maar vooral leuke kans te kunnen pakken. Na een auditie filmpje mocht ik op gesprek komen in Amsterdam. (Ja zoals beloofd ga ik dit schaamtevolle filmpje online gooien) Een week later kreeg ik te horen dat ik één van de jury leden zou gaan worden bij een nieuw programma van VTM en FOX. Voor het zo verwas had ik er al heel veel plezier aan beleefd, maar toen ik daar eenmaal was bleek het nog mooier te zijn. Hoe de opnames verliepen zou ik ongetwijfeld ooit nog wel beschrijven, maar in deze blog post ga ik eerst eens wat anders doen. Deze twee weken waren namelijk nooit zo leuk geworden door de mensen die om ons heen stonden. Het zit mij nooit zo lekker dat die mensen nooit echt bedankt worden. Sommige zullen dat ongetwijfeld persoonlijk heel fijn vinden, maar ik ga deze mensen vandaag lekker wel bedanken en in het zonnetje zetten en dat doe ik echt niet zomaar. Deze mensen verdienen het gewoon.img-20161130-wa0015

Laat ik eerst beginnen bij de man die 2 december jarig was, mij uitnodigde en vertelde dat ik mocht mee doen. Ik heb het over Maarten. Echt een super vrolijke man die vol achter zijn werk staat. Er hing rond om deze man zo’n vrolijke sfeer. Dat had ik bij de auditie door, maar op de werkvloer werd dit alleen nog maar meer duidelijk. Soms werd het hem niet echt gemakkelijk gemaakt, maar dit zag je echt niet terug in zijn gedrag. Af en toe zag je hem half broek op trekkend voorbij rennen. Elke keer bezorgde hij mij daar weer een enorme lach mee. Om een top programma te kunnen maken heb je echt mensen zo als hij nodig. Hij denkt mee, staat altijd voor je klaar en straalt enorm veel plezier uit. Toevallig weet ik dat hij heel veel van dit soort programma’s maak, dus ik hoop hem zeker nog een keertje tegen te komen. Bedankt Maarten voor je vrolijkheid en geniet van Marrakech, want daar is hij na de opnames meteen naar toe gevlucht. Ga hem ook nogmaals bedanken. Toen ik hem op het einde even ging bedanken en hem nog om één gunst vroeg nam hij ons mee. Misschien is het je al een beetje opgevallen, maar ik ben echt een tv freak. Ik hou echt van alles wat er gebeurd bij een opname. Vandaar wilde ik nog even achter de schermen kijken. Gelukkig heeft hij dit kunnen regelen. We konden dankzij hem in de vrachtwagen kijken waar alle beelden binnen kwamen. Daar moest ik stiekem wel even lachen, want de leiding daar herkende ons door de opnames.

 

img-20161130-wa0026

img-20161130-wa0020Dan ga ik naar de volgende persoon die ik ook bij mijn auditie ontmoeten. Visack heb ik helaas op de set niet veel gesproken, maar ik heb hem wel veel bezig gezien. Als iemand iets nodig had of iets niet wist kon je altijd bij hem terecht. Hij heeft ook voor alle Nederlanders de prachtige kamers geregeld. Geloof mij op mijn woord, maar daar ontbrak echt helemaal niks aan. Gelijk bij aankomst in het hotel wisten ze allemaal al wie je was en stond je kamer sleutel al op je te wachten. Net als Maarten had hij altijd een hele grote glimlach op het gezicht staan. Je kan overal zien dat hij geniet van zijn werk. In de studio was dit goed te zien, maar ook op zijn sociale media waar één hashtag nooit mocht ontbreken. Namelijk de hashtag Asian. Durf nu al voor 100% te zeggen dat ik gelijk aan hem zou denken als ik ooit nog eens ergens de #Asian tegen zou komen.

 

img-20161130-wa0023

Misschien heb je zelf ook wel eens een tv opname mee gemaakt. Dan ben je wel bekend met een publieksopwarmer. Iemand die altijd de sfeer er in probeert te houden en/of als een malloot begin te klappen of te zwaaien om de rest mee te krijgen. Wij kregen onze eigen malloot genaamd Mathieu ;). Aangezien ik hem nu een malloot noem zal ik het gelijk even goed maken door Troubabroers te noemen. Dat is namelijk zijn band. Dat hij kon zingen was inderdaad goed te horen. Heel af en toe mochten we namelijk luisteren naar zijn stem. Moet heel eerlijk zeggen dat ik op het begin aan hem moest wennen als publiek opwarmer, maar toen ik er eenmaal aan was gewend kon ik het zeker wel waarderen. Hij hoefde ons niet te vertellen wanneer we moesten klappen, maar af en toe moest hij ons wel even wakker klappen. Bij zulke lange opnames heb je dit echt af en toe nodig. Gelukkig kwamen we hem nog net tegen toen we weg reden. Zo kon ik hem nog even persoonlijk bedanken en op de foto.

 

img-20161130-wa0018

Nou kom ik bij iemand die waarschijnlijk maar weinig mensen hebben leren kennen. Juist om die reden wil ik haar hier extra bedanken. Ik heb Julie in ieder geval leren kennen als bewaker van de tassen. Elke keer als wij gingen opname of pauze hadden. Mocht Julie weer met die zware kist gaan showen. Volgens mij leerde ik haar kennen na de tweede opname dag. Julie is echt een hele aarde madame (yeah, ook een Vlaams woordje in deze blog). Helaas heb ik haar maar heel af en toe kunnen spreken, maar het was altijd wel gezellig. Als ik het goed heb onthouden werkte ze zelf ergens anders, maar kwam ze af en toe helpen bij opnames. Toen wij met Niels en Jim op de foto mochten zag ik haar stiekem om het hoekje kijken. Toen zei ik gelijk tegen haar dat ik het wel heel jammer vond dat nou niemand met haar op de foto wilde. Ik beloofde haar dan ook gelijk dat wij sowieso nog op de foto zouden gaan. Zoals je kan zien is dat ook achteraf nog gebeurd. Ze was het volgens mij zelf al een beetje vergeten door de drukte, maar toen ik haar opzocht wist ze het meteen weer.img-20161130-wa0032

Nou was deze blog post eigenlijk bedoeld om alleen mensen achter de schermen te bedanken, maar zoals je kon zien stond er ook af en toe een andere jongen bij. Die jongen heet in ieder geval Tenui. Waarschijnlijk ga ik hem nog wel vaker benoemen op mijn blog, maar moet hem hier ook echt al even bedanken. Mede door hem heb ik er zoveel plezier kunnen uit halen. Kon echt lachen om onze gesprekken, vooral als ik Vlaams voor hem moest vertalen. Bovendien kon ik soms ook echt stuk gaan als Tenui iets heel opvallends niet door had. Hij snapt nu wel waar ik het nu over heb ;). Sowieso heb ik deze paar dagen kunnen merken dat hij zijn hart op de juiste plaatst heb. Net als mij helpt hij graag mensen en probeert het je altijd zo veel mogelijk naar je zin te maken. Denk dat hij  nooit iemand heeft verveelt. Persoonlijk vond ik zijn verhalen in ieder geval erg interessant. Misschien is het je ook opgevallen dat ik in eens heel veel deed met Instagram en veel hashtags  gebruikte. Persoonlijk deed ik er bijna nooit iets mee, maar door zijn Insta verslaving ben ik er ook meer van gaan houden. Bovendien had ik nu mijn persoonlijke fotobewerker expert. Waarschijnlijk stort mijn insta feed nu weer in, maar ik begon de lol er wel in te zien. Waarschijnlijk volgt niemand hem nog van mijn lezers, dus gun die arme jongen de 5000 volgers. Zou lief zijn. Je kan hem hier volgen. Het bezorgde mij ook echt één van de grappigste foto momenten ooit. Snap nu wat sommige bloggers bedoelen als ze heel raar worden aangekeken als ze een foto maken. Dit was dan niet zo’n foto sessie als die van lamyrthille, maar het voelde nu al heel grappig. We zien elkaar hopelijk snel weer. Anders kunnen we altijd nog een Camp Rock film en karaoke avond houden 😉 Als je muziek uit kom kom ik je sowieso checken.

Natuurlijk wil ik alle andere Jury leden ook bedanken, maar dat zal ik later nog wel eens uitgebreid doen. Heb in ieder geval weer een heleboel leuk en interessante mensen mogen ontmoeten. Deze gezelligheid kon ik wel even gebruiken. Bovendien hangt er in zo’n studio een hele leuke aparte sfeer en daar hou ik enorm van. Kan niet wachten tot ik weer eens bij een opname aanwezig mag zijn. Hopelijk heel snel, dus VTM en FOX jullie weten mij te vinden 😉

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.